skip to main |
skip to sidebar
Οι γυναίκες που πίνουν δύο ή περισσότερα φλιτζάνια καφέ την μέρα, είναι λιγότερο πιθανό να πάθουν κατάθλιψη!
Δεν είναι σαφές γιατί ο καφές έχει αυτό το αποτέλεσμα, αλλά, επειδή ο καφές χωρίς καφεΐνη δεν έχει ανάλογη ευεργετική διάθεση, οι Αμερικανοί επιστήμονες που έκαναν τη σχετική έρευνα, εκτιμούν ότι η καφεΐνη με κάποιο τρόπο μεταβάλλει την χημεία του εγκεφάλου και την ψυχική διάθεση.
Οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν επί μια δεκαετία σχεδόν 51.000 γυναίκες με μέση ηλικία 63 ετών και από αυτές, στην πορεία, περίπου 2.600 εμφάνισαν κατάθλιψη.
Συσχέτισαν την κατανάλωση καφέ με την ψυχική διάθεση των ατόμων και βρήκαν ότι οι περισσότερες από όσες εκδήλωσαν καταθλιπτικά συμπτώματα, έπιναν από καθόλου έως πολύ λίγο καφέ.
Σε σχέση με τις γυναίκες που έπιναν ένα φλιτζάνι καφέ ή λιγότερο την εβδομάδα, όσες κατανάλωναν δύο έως τρία φλιτζάνια ημερησίως, είχαν κατά μέσο όρο μειωμένο κίνδυνο κατά 15% για να εμφανίσουν κατάθλιψη. Όσες έπιναν τέσσερα ή περισσότερα φλιτζάνια, είχαν ακόμα λιγότερο κίνδυνο (20%).
Όσες έπιναν τακτικά καφέ, ήταν επίσης πιθανότερο να καπνίζουν και να πίνουν αλκοόλ, ενώ ήταν λιγότερο πιθανό να ασχολούνται με την εκκλησία και τον εθελοντισμό. Ήσαν επίσης λιγότερο πιθανό να είναι υπέρβαρες και να έχουν υψηλή πίεση αίματος ή διαβήτη.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι τα ευρήματά τους ταιριάζουν με προηγούμενες μελέτες που είχαν βρει χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών μεταξύ όσων πίνουν πολύ καφέ. Οι επιστήμονες επεσήμαναν πάντως την ανάγκη να γίνουν περαιτέρω μελέτες πάνω στη σχέση καφέ-κατάθλιψης και τόνισαν είναι ακόμα πρόωρο να συστήσουν στις γυναίκες να πίνουν παραπάνω καφέ για να φτιάξουν τη διάθεσή τους.
Η καφεΐνη είναι γνωστό ότι τονώνει το αίσθημα ενεργητικότητας και ευεξίας του ατόμου. Δεν υπάρχει συνιστώμενο όριο στην κατανάλωση καφεΐνης, αν και οι έγκυες πρέπει να μην πίνουν πάνω από 200 mg την μέρα (ενδεικτικά ένας καφές φίλτρου περιέχει περίπου 140 mg, ένα τσάι 75 mg και ένα αναψυκτικό τύπου κόλα 40 mg).
Η καφεΐνη μπλοκάρει ορισμένους υποδοχείς χημικών ουσιών στον εγκέφαλο (ιδίως την αδενοσίνη), αλλάζοντας την φυσιολογία και την χημεία του εγκεφάλου, χρειάζονται όμως και άλλες έρευνες για να επιβεβαιωθεί ότι σε αυτό οφείλεται η αντικαταθλιπτική δράση του καφέ. Μπορεί απλώς οι άνθρωποι με άσχημη ψυχική διάθεση και κατάθλιψη να επιλέγουν συνήθως να μην πίνουν καφέ, ακριβώς επειδή περιέχει καφεΐνη. Οι αγχώδεις και καταθλιπτικοί υποφέρουν από αϋπνία και ο καφές θα επιδεινώσει την κατάστασή τους, για αυτό τον αποφεύγουν.
Η καφεΐνη είναι το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο διεγερτικό του κεντρικού νευρικού συστήματος στον κόσμο και περίπου το 80% της συνολικής κατανάλωσής της γίνεται μέσω του καφέ. Η κατάθλιψη είναι μια χρόνια πάθηση που πλήττει διεθνώς διπλάσιες γυναίκες από ό,τι άνδρες.
Η σωστή διατροφή δεν μας προστατεύει μόνο από διάφορες ασθένειες αλλά φαίνεται πως προστατεύει και τους άνδρες από τη στυτική δυσλειτουργία.
Φάρμακο για την υγείας μας αποδεικνύεται τελικώς η μεσογειακή διατροφή καθώς δε μας προστατεύει μόνο από τον καρκίνο όπως δείχνουν οι έρευνες αλλά φαίνεται πως συμβάλει και στην καλή σεξουαλική ζωή ειδικά των ανδρών.
Όπως έδειξε πρόσφατη μελέτη που πραγματοποίησαν ειδικοί του πανεπιστημίου της Νάπολη και δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Sexual Medicine, η μεσογειακή διατροφή θωρακίζει τους άνδρες από τη στυτική δυσλειτουργία.
Οι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι άνδρες που ακολουθούν μεσογειακή δίαιτα, εμφανίζουν σπανιότερα διαταραχές στύσης.
Μια επαναστατική και ανώδυνη μέθοδος για την πλαστική στήθους έρχεται να δώσει τη λύση σε όλες τις γυναίκες που δεν θα το τολμούσαν ποτέ.
Πόσες φορές έχουμε δει στο δρόμο μια γυναίκα και έχουμε καταλάβει ότι το στήθος της είναι ψεύτικο; Η απάντηση είναι πολλές! Και αυτό το ψεύτικο αποτέλεσμα είναι ένας λόγος για τον οποίο πολλές γυναίκες δεν θα επιχειρούσαν ποτέ να "φτιάξουν" το στήθος τους.
Η λύση για όλες αυτές τις γυναίκες είναι μια καινούργια τεχνική για αύξηση του στήθους με τοποθέτηση ενθέματος subfacial. Η νέα αυτή μέθοδος έχει άριστο αισθητικό αποτέλεσμα και περιορίζει τη "στρογγυλάδα" του πάνω μέρους του μαστού μετά την επέμβαση.
Η κατανάλωση μήλων, αχλαδιών και μπανανών απομακρύνει την πιθανότητα εγκεφαλικού, σύμφωνα με μια νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.
Επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η διατροφή με πολλά φρούτα και λαχανικά που έχουν άσπρη "σάρκα", λειτουργεί προστατευτικά στην περίπτωση των εγκεφαλικών επεισοδίων.
Πρόκειται για την πρώτη μελέτη που συσχετίζει τα εγκεφαλικά με το χρώμα των φρούτων, το οποίο εξαρτάται από την παρουσία διαφόρων φυτοχημικών, όπως τα φλαβονοειδή και τα καροτενοειδή.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την διατροφολόγο Λίντα Ούντε Γκριπ του πανεπιστημίου Βαγκενίγκεν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό του Αμερικανικού Καρδιολογικού Συλλόγου "Stroke", σύμφωνα με το BBC, παραδέχτηκαν ότι δεν γνωρίζουν ακριβώς την αιτία που τα συγκεκριμένα λευκόσαρκα φρούτα μειώνουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού μέχρι 52% και ανέφεραν ότι πρέπει να γίνουν περαιτέρω έρευνες πάνω στο ζήτημα.
Οι επιστήμονες μελέτησαν για πάνω από δέκα χρόνια περισσότερα από 20.000 ενηλίκους χωρίς καρδιαγγειακά προβλήματα, με μέση ηλικία 41 ετών, και βρήκαν ότι η αύξηση μόλις κατά 25 γραμμάρια στην κατανάλωση τέτοιων φρούτων και λαχανικών ημερησίως μειώνει κατά 9% τον κίνδυνο εγκεφαλικού. Από αυτά, πάνω από τα μισά ήσαν μήλα και αχλάδια (ένα μέσο μήλο ζυγίζει 120 γραμμάρια). Στα λευκά λαχανικά ανήκουν επίσης τα κουνουπίδια και τα αγγούρια.
Δεν διαπιστώθηκε ανάλογη μείωση του κινδύνου για εγκεφαλικά από την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών άλλου χρώματος (πράσινου, πορτοκαλί, κίτρινου, κόκκινου κ.α.). Παρόλα αυτά, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι οι άνθρωποι δεν θα πρέπει να αποφεύγουν να τρώνε φρούτα και λαχανικά διαφορετικών χρωμάτων, αν θέλουν να έχουν μια ισορροπημένη διατροφή, καθώς όλα τα φρούτα και λαχανικά είναι ωφέλιμα για άλλες χρόνιες παθήσεις, πέρα από τα εγκεφαλικά.
"Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς ποιες θρεπτικές ουσίες είναι οι κατ' εξοχήν ωφέλιμες στα λευκόσαρκα φρούτα και λαχανικά. Γνωρίζουμε ότι τα μήλα και τα αχλάδια είναι πλούσια σε διατροφικές ίνες, αλλά μπορεί να υπάρχουν και άλλες εξηγήσεις", δήλωσε η Γκριπ, η οποία πάντως συνέστησε στους καταναλωτές να τρώνε ένα μήλο την μέρα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Κρίστοφερ Χάρτε του Συστήματος Υγείας της Βοστώνης, πειραματίστηκαν σε 65 άνδρες που δεν αντιμετώπιζαν κάποιο σεξουαλικό πρόβλημα. Σε αυτούς τους άνδρες, προβλήθηκαν φιλμ "τολμηρού" περιεχομένου πριν και αφού έκοψαν το κάπνισμα, ενώ παράλληλα μετρούσαν σε ποιο βαθμό διεγείρονταν σεξουαλικά.
Μέχρι το τέλος της μελέτης, 20 άνδρες "τίμησαν" το κόψιμο του καπνίσματος, ενώ οι υπόλοιποι 45 το συνέχισαν σαν να μην πέρασε μια μέρα. Οι 20 που το έκοψαν "μαχαίρι" εμφάνιζαν καλύτερες επιδόσεις σχετικά με τη στύση τους, ενώ οι 45 δεν έδειξαν κάποια βελτίωση στις πραγματικές σεξουαλικές τους σχέσεις εκτός εργαστηρίου.
Οι ερευνητές δεν θεωρούν ότι κατέληξαν σε οριστικά συμπεράσματα, αλλά παροτρύνουν τους καπνιστές ανεξαρτήτως ηλικίας να λάβουν σοβαρά υπ' όψιν τα αποτελέσματα της έρευνας. Άλλωστε, το κάπνισμα δεν έχει κατηγορηθεί άδικα για πολλές σωματικές δυσλειτουργίες και παθήσεις.
Κάθε φορά που γελάμε, αισθανόμαστε πολύ λιγότερο πόνο, καθώς το σώμα μας απελευθερώνει χημικές ουσίες, τις ενδορφίνες, οι οποίες δρουν ως φυσικό αναλγητικό, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, στην οποία συμμετείχε και η ελληνικής καταγωγής ανθρωπολόγος Άννα Φράγκου.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόμπιν Ντένμπαρ, διευθυντή του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Πολιτισμικής Ανθρωπολογίας, έναν από τους πιο γνωστούς εξελικτικούς ανθρωπολόγους στον κόσμο, δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Βασιλικής Εταιρείας επιστημών της Βρετανίας «Proceedings of the Royal Society B», σύμφωνα με το BBC, το Γαλλικό Πρακτορείο και τους «Times» της Νέας Υόρκης.
Οι ερευνητές, αφού έλεγξαν πρώτα το «κατώφλι» πόνου των εθελοντών, τους χώρισαν σε δύο ομάδες, εκ των οποίων η μία είδε αστεία βίντεο και η άλλη πιο βαρετά. Όπως διαπιστώθηκε στη συνέχεια, όσοι άνθρωποι είχαν γελάσει με την ψυχή τους ήταν σε θέση να ανεχθούν 10% μεγαλύτερο πόνο από ό,τι πριν δουν τα κωμικά βίντεο. Αντίθετα, περιέργως, οι εθελοντές της άλλης ομάδας, που είχαν υποστεί τα βαρετά βίντεο, είχαν μικρότερη ικανότητα αντοχής στον πόνο από όσο πριν.
Το γνωμικό ότι οι άντρες γίνονται άλλοι άνθρωποι αφού αποκτήσουν παιδί φαίνεται να επιβεβαιώνεται μέσα από την έρευνα που έλαβε χώρα στο Πανεπιστήμιο Northwestern του Illinois, για τις ανάγκες της οποίας εξετάστηκαν 624 άνδρες.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι σεξουαλικές ορμές του άντρα που οφείλονται στην συγκεκριμένη ορμόνη είναι κατά πολύ μειωμένες σε σχέση με το επίπεδό τους πριν γίνουν γονείς.
Η μείωση που παρατηρήθηκε (κατά μέσο όρο 26-34%) υπολογίζεται ότι αποτρέπει τις ασωτίες του νέου μπαμπά και τον βοηθά να συγκεντρωθεί καλύτερα στα πατρικά του καθήκοντα.
Η μεγαλύτερη μείωση της τεστοστερόνης καταγράφηκε σε όσους πατέρες είχαν την μεγαλύτερη εμπλοκή στην φροντίδα του μωρού τους, ενώ η έρευνα έδειξε επίσης ότι οι ανύπαντροι άνδρες που αρχικά είχαν το υψηλότερο επίπεδο τεστοστερόνης, σημείωσαν μεγάλη πτώση στην ορμόνη.
Ακόμα, οι ερευνητές πιστεύουν ότι η πτώση της τεστοστερόνης μπορεί να λειτουργεί προστατευτικά έναντι ορισμένων χρόνιων ασθενειών, πράγμα που εν μέρει ίσως εξηγεί γιατί οι παντρεμένοι και οι πατέρες έχουν συχνά καλύτερη υγεία από τους συνομηλίκους τους που ζουν άγαμοι και χωρίς παιδιά.
Οι επιστήμονες, όμως, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τους κινδύνους που παραμονεύουν για μητέρα και παιδί.
Τα δημογραφικά δεδομένα της Βρετανίας (Human Fertilization and Embryology Authority - HFEA), των ΗΠΑ (American Society of Reproductive Medicine - ASRM) και της χώρας μας δείχνουν μία τάση αύξησης του αριθμού των γεννήσεων από γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, σε σύγκριση με τις γεννήσεις πριν από 10-15 χρόνια. Στις ΗΠΑ (1991-2001) υπήρξε κατά 36% αύξηση των γεννήσεων από γυναίκες 35-39 ετών και κατά 70% από γυναίκες 40-44 ετών. Περίπου ίδιες ήταν οι στατιστικές και στη Βρετανία την ίδια δεκαετία.
Η Εθνική Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής της χώρας μας (ΕΑΙΥΑ) έχει θέσει ως ανώτατο επιτρεπτό όριο κυήσεως τα 50 χρόνια, όριο που και άλλες χώρες έχουν θεσπίσει, με γνώμονα πάντα την προστασία της υγείας της μητέρας και του παιδιού.
Στις ΗΠΑ, κάποιες πολιτείες έχουν όριο τα 45, άλλες τα 50 και άλλες τα 55. Η Αμερικανική Εταιρεία Υπογονιμότητας συνιστά, πάντως, να αποφεύγονται οι κυήσεις μετά την κλιμακτήριο και ιδίως μετά τα 50 χρόνια.
Νέο φαινόμενο
Σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου οι μονάδες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αντιμετωπίζουν αυτό το φαινόμενο, δηλαδή γυναίκες μεγάλης ηλικίας να θέλουν με επιμονή να τεκνοποιήσουν, με οποιαδήποτε θυσία.
Με την πρόοδο της εξωσωματικής, όπως δωρεά ωαρίων, ωρίμαση ωαρίων στο εργαστήριο (IVM), μικρογονιμοποίηση (ICSI) κ.λπ., και με την πληροφόρηση από τα ΜΜΕ, οι γυναίκες αναζητούν να βρουν μια λύση στη χαμένη τους ελπίδα, η καθεμία για τους δικούς της προσωπικούς λόγους.
Κάποιες γυναίκες μεγάλης ηλικίας επειδή θέλουν με τον καινούργιο σύντροφο να αποκτήσουν παιδί με δανεικό ωάριο, άλλες επειδή το παραμέλησαν νωρίτερα για πολλούς λόγους και κάποιες ανύπαντρες αποφασίζουν επιτέλους να αποκτήσουν παιδί χωρίς σύζυγο.
Στην ιατρική βιβλιογραφία και το Διαδίκτυο αναφέρονται συνεχώς – με προοδευτική αύξηση – γεννήσεις παιδιών από μητέρες άνω των 50-55 και 60 ετών, και όλες αυτές οι αναφορές παρασύρουν συνεχώς και άλλες. Μόνο το 2003 γεννήθηκαν στις ΗΠΑ 263 παιδιά από γυναίκες άνω των 50 ετών. Παράλληλα, έχει αναπτυχθεί ο λεγόμενος «τουρισμός υπογονιμότητας», δηλαδή οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας πηγαίνουν σε μια χώρα στην οποία όλα επιτρέπονται, μένουν έγκυες και γυρνούν στη χώρα τους να γεννήσουν.
Στην Ινδία, μια γυναίκα 65 ετών επέμενε να μείνει έγκυος, παρά την αντίθετη γνώμη των γιατρών, και τελικά γέννησε παραμένοντας στο νοσοκομείο λόγω επιπλοκών τρεις ολόκληρους μήνες. Αλλη γέννησε στη Ρουμανία στα 66 της χρόνια και άλλη στην Ισπανία στα 67α γενέθλιά της.
Η τελευταία έμεινε έγκυος στη Βαρκελώνη, γέννησε σε κλινική του Λος Αντζελες και ξαναγύρισε στην Ισπανία. Στους συγγενείς της που ανησύχησαν, απάντησε ότι η μητέρα της έζησε 101 χρόνια και γι’ αυτό έχει καιρό να χαρεί το παιδί της και να τη χαρεί και αυτό – δυστυχώς, τρία χρόνια μετά η γυναίκα αυτή πέθανε από καρκίνο στομάχου.
«Ολες αυτές οι περιπτώσεις των μεγάλων γυναικών δημιουργούν σειρά προβλημάτων – ιατρικών, νομικών και βιοηθικών – που είναι δύσκολο να απαντηθούν» λέει ο τ. αναπληρωτής καθηγητής Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Βασίλης Κοντόπουλος. «Είμαστε απροετοίμαστοι όλοι για αυτές τις ραγδαίες αλλαγές και με περιορισμένη εμπειρία».
Οι επιπλοκές
Από ιατρικής πλευράς, οι κίνδυνοι για τη μητέρα είναι πολλαπλάσιοι απ’ ό,τι θα ήταν για μια νέα γυναίκα. Τέτοιοι κίνδυνοι (επιπλοκές) είναι:
* Υπέρταση.
* Διαβήτης κυήσεως.
* Διαταραχές πλακούντα.
* Αιμορραγία στον τοκετό.
* Προωρότητα.
* Επιπλοκές από το καρδιαγγειακό σύστημα.
Οι κίνδυνοι στο νεογνό σχετίζονται κυρίως με την υπολειπόμενη ανάπτυξη, την προωρότητα και τα επακόλουθα από αυτήν. «Εάν μάλιστα είναι πολλαπλή κύηση, οι παραπάνω επιπλοκές διπλασιάζονται και για τη μάνα και για το παιδί» τονίζει ο κ. Κοντόπουλος. Υπάρχουν επίσης πολλά προβλήματα που τίθενται από ψυχιάτρους και παιδοψυχολόγους για το πώς θα μεγαλώσουν αυτά τα παιδιά με γονείς προχωρημένης ηλικίας.
«Την τελευταία δεκαετία, πολλές γυναίκες έχουν γεννήσει σε πολύ μεγάλη ηλικία» υπογραμμίζει ο κ. Κοντόπουλος. «Λόγω της σύγχρονης τεχνολογίας και των οικονομικών συμφερόντων, προωθείται η άποψη ότι τα 40 χρόνια μίας γυναίκας είναι σήμερα τα νέα 30 χρόνια και το φαινόμενο γίνεται κάθε χρόνο οξύτερο παγκοσμίως.
»Οι γυναίκες μπαίνουν σε μεγάλο κίνδυνο με μια εγκυμοσύνη σε προχωρημένη ηλικία και μάλιστα όταν πρόκειται για δίδυμες ή πολλαπλές κυήσεις, οι οποίες είναι επικίνδυνες ακόμη και για τις νέες. Παλαιότερα, το να αποκτούσε μια γυναίκα τετράδυμα εθεωρείτο κατόρθωμα και ο γιατρός τα βάφτιζε χαρούμενος, σήμερα όμως αυτό δεν γίνεται πια λόγω των πολλαπλών επιπλοκών».
Οι ειδικοί επιστήμονες αναφέρουν την ανάγκη να καθιερωθούν διεθνώς αυστηρά όρια και κανόνες στα θέματα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.
«Βέβαια, τα όρια ηλικίας που θέτει κάθε χώρα ίσως αλλάξουν με την πάροδο των χρόνων και τις απαιτήσεις των καιρών, γιατί μερικές φορές υπάρχουν οριακές καταστάσεις δύσκολες να επιλυθούν» επισημαίνει ο κ. Κοντόπουλος.
«Για παράδειγμα, μια υγιέστατη ορειβάτισσα και μαραθωνοδρόμος 51 ετών θέλει να αποκτήσει ένα παιδί, όπως και μια υπέρβαρη γυναίκα 47 ετών, που έχει πολλά παθολογικά προβλήματα. Βάσει του κανόνα, η πρώτη δεν το δικαιούται, γιατί έχει περάσει το όριο και ας είναι υγιής, ενώ η άλλη που το δικαιούται ίσως θα έχει πιο πολλές επιπλοκές από την πρώτη. Το παράδειγμα αυτό δείχνει ότι δεν υπάρχουν τέλειες διαχωριστικές γραμμές».
Όπως αναφέρει το ψήφισμα που εξέδωσε το Συμβούλιο της Ευρώπης, η προγεννητική επιλογή φύλου έχει δημιουργήσει μία ανησυχητική αναλογία υπέρ των αγοριών, που στην Αλβανία, την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν είναι 112 αγόρια για 100 κορίτσια και στη Γεωργία 111 αγόρια για 100.
Με το ψήφισμά της, που αναμένεται να εγκριθεί από την Ολομέλεια της Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (3-7 Οκτωβρίου 2011), η αρμόδια Επιτροπή υπογραμμίζει ότι η προγεννητική επιλογή φύλου θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνον για την αποφυγή σοβαρών κληρονομικών ασθενειών, οι οποίες συνδέονται με το φύλο, στα πλαίσια της νομικής διαδικασίας που επιτρέπει τις αμβλώσεις.
«Οι γιατροί θα πρέπει να αποκρύπτουν πληροφορίες σχετικά με το φύλο του εμβρύου», υπογραμμίζει.
Με το ψήφισμα ζητείται από τις συγκεκριμένες χώρες-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να διερευνήσουν τους λόγους και τα αίτια, που κατευθύνουν τον προγεννητικό έλεγχο, έτσι ώστε να γεννιούνται περισσότερα αγόρια απ' ότι κορίτσια.
Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Science», ο επικεφαλής καθηγητής Πίτερ Μακ Νότον εξηγεί ότι, αν καταστεί δυνατό να αναπτυχθούν φάρμακα που μπλοκάρουν την πρωτεΐνη που παράγεται από το συγκεκριμένο γονίδιο HCN2, τότε θα υπάρξει καταπολέμηση του χρόνιου νευροπαθητικού πόνου, ο οποίος προέρχεται από κάποια βλάβη στα νεύρα.
Όσοι ασθενείς υποφέρουν από νευροπαθητικούς πόνους δύσκολα βρίσκουν ανακούφιση, αλλά η φαρμακευτική καταστολή της δράσης του εν λόγω γονιδίου θα ανοίξει τον δρόμο για την εύρεση, επιτέλους, μιας αποτελεσματικής θεραπείας.
Ο πόνος, γενικότερα, αποτελεί μεγάλο βάρος για τα συστήματα υγείας διεθνώς, κοστίζοντας πάνω από 200 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με προηγούμενες μελέτες, το 22% των ανθρώπων με χρόνιο πόνο παθαίνει κατάθλιψη και το 25% χάνει τη δουλειά του κάποια στιγμή.
Το γονίδιο HCN2 υπάρχει στις ευαίσθητες στον πόνο απολήξεις των νεύρων. Οι ερευνητές εξάλειψαν αυτό το γονίδιο σε γενετικά τροποποιημένα ποντίκια και διαπίστωσαν ότι η αφαίρεσή του οδηγούσε σε απάλειψη του νευροπαθητικού πόνου στα πειραματόζωα.
Καναδοί επιστήμονες ανακάλυψαν το που οφείλετε αυτό. Το κλειδί είναι δύο γονίδια, τα οποία είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ενέργειας στους μυς και τα οποία καθορίζουν πόσο γρήγορα θα κουράζεται κανείς.
Τα γονίδια αυτά ρυθμίζουν την παραγωγή ενός ενζύμου που παράγεται στους μυς κατά την φυσική καταπόνηση. Το ένζυμο λέγεται AMP κινάση (ΑΜΡΚ) και ελέγχει τον τρόπο με τον οποίο μετατρέπουν οι μύες την τροφή σε ενέργεια.
Όσοι παράγουν μεγάλες ποσότητες από το ένζυμο αυτό, έχουν περισσότερη ενέργεια, ενώ όσοι παράγουν μικρές ποσότητες κουράζονται πάρα πολύ γρήγορα.
Ο επικεφαλής ερευνητής δρ Γκρέγκορυ Στάινμπεργκ, από το Πανεπιστήμιο ΜακΜάστερ του Καναδά, λέει πως το νέο εύρημα θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες θεραπείες για όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες όταν προσπαθούν να γυμναστούν, όπως οι παχύσαρκοι και οι πάσχοντες από άσθμα.
Ο δρ Στάινμπεργκ και οι συνεργάτες του ανακάλυψαν εκπληκτικές διαφορές σε πειράματα με δύο ομάδες ποντικιών, η μία εκ των οποίων ήταν γενετικά τροποποιημένη ώστε τα ζώα να μην φέρουν τα δύο γονίδια και έτσι να μην παράγουν την ΑΜΡΚ.
Όταν οι ερευνητές έβαζαν στα κλουβιά των ζώων έναν τροχό, τα ποντίκια που έφεραν τα γονίδια και έτσι την ΑΜΡΚ, έτρεχαν 1 χιλιόμετρο μέσα σε 20 λεπτά.
Αντιθέτως, όσα δεν έφεραν τα δύο γονίδια και έτσι δεν παρήγαγαν την κινάση, κατόρθωναν μόνο να περπατήσουν με γρήγορο βήμα για 40 μέτρα – και μετά σταματούσαν.
Οι ερευνητές πιστεύουν πως ακριβώς το ίδιο ισχύει για τους ανθρώπους.
Το ένζυμο ΑΜΡΚ υπάρχει στα κύτταρά μας και είναι γνωστό πως είναι υπεύθυνο για την αύξηση του αριθμού των μιτοχονδρίων – των μικροσκοπικών «εργοστασίων» παραγωγής ενέργειας του οργανισμού.
Είναι η πρώτη φορά που επιστήμονες αποδεικνύουν πως η ΑΜΡΚ ελέγχεται από δύο γονίδια και ότι η αφαίρεσή τους επηρεάζει στον υπερθετικό βαθμό την ικανότητά μας να γυμναζόμαστε.
Ο δρ Στάινμπεργκ δήλωσε: «Τα ποντίκια έμοιαζαν ολόιδια, αλλά μέσα σε δευτερόλεπτα ξέραμε ποια ήταν τα γενετικά τροποποιημένα, λόγω της ριζικής διαφοράς στην ικανότητά τους να γυμνάζονται».
Τα καλά νέα, πάντως, είναι πως και η ίδια η γυμναστική διεγείρει την παραγωγή της ΑΜΡΚ. Συνεπώς, εάν επιμείνει κανείς, με τον καιρό θα δει την προσπάθειά του να διευκολύνεται.
Η έρευνα των καναδών επιστημόνων δημοσιεύεται στην αμερικανική επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» (PNAS).
Μία νέα μελέτη αποκαλύπτει πως όταν πηγαίνουμε για ύπνο το βράδυ αμέσως μετά το φαγητό, αυξάνεται ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου.
Τα καλά νέα είναι πως όταν πηγαίνουμε για ύπνο κάνα δυο ώρες αργότερα, ο κίνδυνος μειώνεται σχεδόν κατά τα δύο τρίτα, κατά την ερευνήτρια Χριστίνα-Μαρία Καστορίνη, διατροφολόγο στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Τα ευρήματα αυτά προέρχονται από μελέτη με 1.000 εθελοντές, που παρουσιάστηκε στο πρόσφατο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας.
Οι 500 από τους εθελοντές ήταν υγιείς, οι 250 είχαν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και οι υπόλοιποι είχαν παρουσιάσει οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (είναι πρόδρομη κατάσταση του εμφράγματος).
Όλοι οι εθελοντές συμπλήρωσαν λεπτομερή ερωτηματολόγια για τις συνήθειες ύπνου τους και για το αν και τι έτρωγαν πριν από την νυχτερινή κατάκλιση.
Σε σύγκριση με όσους έμπαιναν για ύπνο μέσα στην πρώτη ώρα από το δείπνο, όσοι περίμεναν 60-70 λεπτά είχαν 66% λιγότερες πιθανότητες εγκεφαλικού, ενώ όσοι περίμεναν από 70 λεπτά έως 2 ώρες, είχαν κατά 76% λιγότερες πιθανότητες εμφράγματος.
Για άγνωστους λόγους, από τις 2 ώρες και μετά, η μείωση του κινδύνου φάνηκε να ελαττώνεται σταδιακά.
Υπήρξαν επίσης ενδείξεις πως η αναμονή πριν από την κατάκλιση ελαττώνει και τον κίνδυνο οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, αλλά η μείωση δεν ήταν τόσο σημαντική όσο αυτή του εγκεφαλικού.
Η ανάλυση έλαβε υπ’ όψιν όλους τους άλλους παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου – από το φύλο και την ηλικία μέχρι το κάπνισμα – αλλά η προστατευτική συσχέτιση της αναμονής με το εγκεφαλικό παρέμεινε ισχυρή.
Οι πιθανές εξηγήσεις
Πως μπορεί όμως η αναμονή να προστατεύει από το εγκεφαλικό; Μία πιθανή εξήγηση, κατά την κυρία Καστορίνη, είναι πως ο ύπνος αμέσως μετά το φαγητό σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, η οποία με τη σειρά της σχετίζεται με την άπνοια του ύπνου, που αποτελεί παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό.
Μία άλλη εξήγηση, κατά τον πρόεδρο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας δρα Ντέιβιντ Χολμς, είναι πως όταν τρώμε αλλάζουν τα επίπεδα σακχάρου και χοληστερόλης στο αίμα, καθώς και η ροή του αίματος.
«Όλες αυτές οι παροδικές αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τον κίνδυνο εγκεφαλικού», τόνισε ο δρ Χολμς, ο οποίος είναι καθηγητής Ιατρικής στο Κολέγιο Ιατρικής της Κλινικής Μάγιο, στη Μινεσότα.
«Αν και η παρούσα μελέτη συμπεριέλαβε σχετικά μικρό αριθμό ασθενών, τα ευρήματά της αξίζουν να διερευνηθούν περαιτέρω», πρόσθεσε ο δρ Χολμς. «Έως ότου οριστικοποιηθεί το θέμα, ας θυμόμαστε πως οι συστάσεις των μητέρων και των γιαγιάδων μας, κατά κανόνα είναι σωστές».
Ταλαιπωρήστε προτού παραδοθείτε στην «αγκαλιά του Μορφέα»; Στριφογυρίζετε ώρα αφότου πέσετε για ύπνο στο κρεβάτι; Το πολύτιμο αγαθό του ύπνου δεν είναι πάντα δεδομένο. Η έντονη κούραση, το άγχος είναι η πιο συνήθης, ίσως και η πιο εύκολη ερμηνεία. Οταν όμως το πρόβλημα γίνεται χρόνιο, ενδέχεται να υπάρχει βαθύτερη αιτία για τις… λευκές νύχτες, όπως κάποια σωματική πάθηση, η λήψη φαρμάκων, ακόμη και μία ψυχική διαταραχή.
Χρόνιες παθήσεις
Οι ειδικοί επιμένουν ότι αϋπνίες ταλαιπωρούν έντονα ασθενείς με χρόνιες και σοβαρές παθήσεις χωρίς αυτό να σημαίνει κατ΄ ανάγκην ότι ανήκετε σε αυτούς. Καρκίνος, παθήσεις του αναπνευστικού, αρθρίτιδες κάνουν ενίοτε μακρά τη νύχτα. Ένα τυχαίο κάταγμα, ή ένας απλός τραυματισμός έχουν επίσης τη δύναμη να κρατήσουν τα βλέφαρα σας ανοικτά. Λύση αποτελεί η χορήγηση υπναγωγών, που διευκολύνουν στον ύπνο, βοηθώντας τον οργανισμό να ανταποκριθεί στις ούτως ή άλλως δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζει. Φάρμακα που δίδονται πάντα από τον ιατρό, καθώς προκαλούν εξάρτηση.
Διεγερτικά φάρμακα
Υποφέρετε από αλλεργίες; Πάσχετε από υπέρταση; Η αγωγή που ακολουθείτε ανυποψίαστοι για ένα ήσσονος σημασίας και πάντως ελεγχόμενο πρόβλημα, μπορεί να είναι ένοχη για τα συμπτώματα αϋπνίας. Φάρμακα, όπως (μερικά) αντιυπερτασικά, αντικαταθλιπτικά, αποσυμφορητικά, φάρμακα με κορτιζόνη και φυσικά όσα περιέχουν καφεΐνη, είναι διεγερτικά του νευρικού συστήματος. Συμβουλευθείτε τον ιατρό σας, θα σας προτείνει εναλλακτική θεραπεία που θα σας επιτρέπει να κοιμάστε ήσυχοι.
Ψυχικές διαταραχές
Όποιος θεωρεί ότι η ψυχική ασθένεια είναι κάτι που δεν τον αφορά, πλανάται πλάνη οικτρά. Σύμφωνα με νέα γερμανική έρευνα που διεξήχθη σε 30 ευρωπαϊκές χώρες, οι ψυχικές διαταραχές αποτελούν την υπ΄ αριθμόν ένα πρόκληση στον τομέα της υγείας στην Ευρώπη τον 21ο αιώνα. Μάλιστα, το 38% των Ευρωπαίων πάσχει από παθήσεις, όπως κατάθλιψη, γενικευμένη αγχώδης διαταραχή ή αϋπνία.
Τα άτομα που υποφέρουν από κατάθλιψη, μανιοκατάθλιψη, σχιζοφρένεια ή αγχώδη διαταραχή, ταλαιπωρούνται πολύ συχνά και από αϋπνίες. Σε κάθε περίπτωση, η ένταση των συμπτωμάτων έχει να κάνει και με το πόσο βαριάς μορφής είναι η νόσος. Απαιτείται διαχρονικά η διάγνωση, η παρακολούθηση και η συστηματική αγωγή από ψυχίατρο.
Εναλλακτικές θεραπείες
Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η αϋπνία οφείλεται στο άγχος που συνοδεύει τη δουλειά σας, στην ένταση μίας συγκεκριμένης χρονικής στιγμής, ή σε ένα εξαιρετικό γεγονός που σας βγάζει από τις συνήθειες σας, σας αναστατώνει.
Υπάρχουν εναλλακτικές θεραπείες που θα μπορούσαν να σας προσφέρουν χαλάρωση, αποφόρτιση από τη συσσωρευμένη ένταση.
ΣIATΣOY: Σύμφωνα με την κινεζική φιλοσοφία, το μασάζ σιάτσου συντελεί στην εξισορρόπηση των δυνάμεων «Γιν» (δύναμη της νύχτας) και «Γιανγκ» ( δύναμη της ημέρας) στον οργανισμό. Oι μαλάξεις του σιάτσου θα σας βοηθήσουν να ηρεμήσετε αισθητά.
PEΦΛEΞOΛOΓIA: Στόχος της είναι η ενεργοποίηση των σημείων-κλειδιών του σώματος, ώστε να επανέλθει η ισορροπία στον οργανισμό. Η ρεφλεξολογία επικεντρώνεται στα πέλματα, υποσχόμενη να βοηθήσει μεταξύ άλλων στην καταπολέμηση της αϋπνίας ύστερα από μερικές συνεδρίες.
OMOIOΠAΘHTIKH: Με τη χορήγηση του κατάλληλου κάθε φορά φαρμάκου, που αποτελείται από φυσικά συστατικά, ο ομοιοπαθητικός θα προσπαθήσει να ενισχύσει τον οργανισμό σας. Θα πρέπει να είστε εξαιρετικά ακριβής και συγκεκριμένος, όταν του σκιαγραφήσετε την προσωπικότητα σας και του μιλήσετε για το ιστορικό σας_ θα συμβάλλετε στο να σας δώσει το φάρμακο που πρέπει.
BEΛONIΣMOΣ: Με τη χρήση ειδικών βελόνων -στα δάχτυλα του ποδιού, στα χέρια, στην πλάτη, στα αυτιά και στην κοιλιά, που στοχεύουν στην εξισορρόπηση της ροής της ενέργειας στον οργανισμό, ο βελονισμός υπόσχεται να σας απαλλάξει από τις αϋπνίες.
Σύμφωνα με το Έθνος το νέο εμβόλιο θα χρησιμοποιεί λιπώδη κύτταρα από την κοιλιά για να αναζωογονήσουν τους μηχανισμούς ανάπτυξης τριχών στο κεφάλι.
Πειράματα σε ποντίκια έδειξαν ότι ότι τα βλαστικά κύτταρα των τριχών ελέγχονται από τους λιπώδεις ιστούς της περιοχής και έτσι με μία απλή προσθήκη ενός συγκεκριμένου τύπου λιπωδών κυττάρων στο δέρμα του κρανίου, τα βλαστικά αυτά κύτταρα ξεκινούν να αναπτύσσονται και πάλι επαναφέροντας την τριχοφυΐα.
Για την ακρίβεια μετά την μεταφορά του λίπους από την κοιλιά στο κεφάλι, τα ποντίκια εμφάνισαν τετραπλάσια τριχοφυΐα γύρω από τους υπάρχοντες θύλακες, ενώ εμφανίστηκαν από το πουθενά και νέες τρίχες.
Σε περίπου 2 εβδομάδες η τριχοφυΐα αποκαταστάθηκε ανοίγοντας το δρόμο και στους φαλακρούς άνδρες που δεν βρίσκουν τον εαυτό τους γοητευτικό να... ελπίζουν.
“Αν καταφέρουμε τα λιποκύταρα που προστίθενται στο δέρμα να ενεργοποιήσουν τα εν υπνώσει βλαστικά κύτταρα στη βάση των θυλάκων των τριχών τότε ίσως δούμε και πάλι τρίχες να εκφύονται στην περιοχή” λέει η καθηγήτρια του πανεπιστημίου Βάλερι Χόρσλι.
Στην καθυστερηµένη εκσπερµάτιση ο άντρας είτε αργεί να ολοκληρώσει (ολοκληρώνει δηλαδή αργότερα από τον επιθυµητό χρόνο είτε γι’ αυτόν είτε/και για τη σύντροφό του) ή, ενώ έχει στύση, δεν υπάρχει ούτε οργασµός ούτε εκσπερµάτιση (οργασµός και εκσπερµάτιση, ενώ πραγµατοποιούνται ταυτόχρονα στον άντρα, είναι δύο διαφορετικές λειτουργίες). Έτσι, όταν η εκσπερµάτιση έρχεται µεν αλλά αργεί, δεν µιλάµε για µια κατάσταση παθολογική αλλά µάλλον ψυχολογική.
Αν όµως ο άντρας νιώθει ότι φτάνει σε οργασµό και ότι εκσπερµατώνει αλλά δεν υπάρχει σπέρµα, τότε από πίσω κρύβονται παθολογίες όπως στενώµατα στην ουρήθρα, παλίνδροµη εκσπερµάτιση ή απουσία σπέρµατος λόγω µη παραγωγής από τους όρχεις. Σ’ αυτή την περίπτωση θα πρέπει να απευθυνθεί σε έναν ουρολόγο.
…Και τι ο ψυχολόγος
Συνήθως, η παράταση του χρόνου εκσπερµάτισης υποδηλώνει κάποια δυσλειτουργία στη σεξουαλική πράξη,
που πιθανόν να µην συµβαίνει µε όλες τις συντρόφους του άντρα. Η εκσπερµάτιση
γι’ αυτόν µπορεί να σηµαίνει ότι χάνει τον έλεγχο του εαυτού του και να καθυστερεί ακριβώς γιατί δεν θέλει να τον χάσει. Μπορεί επίσης να σχετίζεται και µε µια ανικανότητά του να προσφέρει, να δοθεί ελεύθερος και ανεξέλεγκτος. Άλλες ψυχογενείς αιτίες µπορεί να είναι:
1. Αυστηρός ή θρησκευτικά προσανατολισµένος τρόπος ανατροφής.
2. Φόβος εγκυµοσύνης.
3. Έλλειψη έλξης προς τη σύντροφο ή και µια ασυνείδητη επιθετικότητα προς αυτήν.
4. Τραυµατικά γεγονότα σε σχέση µε το σεξ που εµποδίζουν την ελεύθερη έκφραση (σε σπάνιες περιπτώσεις ίσως και σεξουαλική κακοποίηση).
5. Γενικότερες φοβίες και άγχη για το σεξ.
6. Άλλου είδους προβλήµατα (π.χ. παλαιότερη απιστία της συντρόφου).
7. Τραυµατική διακοπή σχέσης µε προηγούµενη σύντροφο.
Σε κάθε περίπτωση, εφόσον είτε ο άντρας είτε η γυναίκα δυσανασχετούν µε την καθυστέρηση, πρέπει να απευθυνθούν σε ψυχολόγο για να εξακριβώσουν και να συζητήσουν τα αίτια του προβλήµατος.
Για ορισµένα ζευγάρια η καθυστερηµένη εκσπερµάτιση µπορεί να είναι επιθυµητή, αφού ο άντρας µπορεί να κρατήσει τη στύση για περισσότερο χρόνο, ώστε να µπορέσει και η γυναίκα να ολοκληρώσει.
Της ∆ήµητρας Βγενοπούλου
Με τη συνεργασία των ∆ιονύση Καράντζου, Χειρούργου - Ουρολόγου, και ∆ρ Ίλιας Θεοτοκά, κλινικής ψυχολόγου - ψυχοθεραπευτριασ της Ψυχιατρικής Σχολής του Πανεπιστηµίου Αθηνών, Αιγινήτειο Νοσοκοµείο
Σε έξαρση βρίσκονται τα βακτηρίδια που εμφανίστηκαν στην περιοχή της Βικτώριας Μπερνσντέιλ της Αυστραλίας, όπου πλέον εντοπίζονται σε όλο το μήκος της ακτής από το Ανατολικό Τζίπσλαντ μέχρι το Φράνκστον, καθώς επίσης και στη χερσόνησο Μπελαρίν.
Πρόκειται για βακτηρίδια τα οποία «τρώνε» τη σάρκα, ενώ, εάν κάποιος προσβληθεί από αυτά και δεν θεραπευτεί έγκαιρα, ενδέχεται να υποστεί ακρωτηριασμό.
Σύμφωνα με τον επιδημιολόγο Ντάνιελ Ο' Μπράιαν, φέτος έχουν εντοπιστεί 35 περιπτώσεις στη Βικτώρια, ενώ πέρυσι την ίδια εποχή ήταν 20.
Η νόσος αυτή μεταδίδεται κυρίως με τα κουνούπια, αλλά και με μύγες και άλλα έντομα ή ακόμη και από γρατσουνιές που προκαλούνται από αγκάθια ή θάμνους της υπαίθρου. Η μόλυνση, αν εντοπιστεί έγκαιρα, μπορεί να θεραπευτεί συνήθως με ειδικά αντιβιοτικά φάρμακα και αλοιφές.
Το ερευνητικό έργο της ομάδας ξεκίνησε πριν από έξι χρόνια και κατάφερε να μοντελοποιήσει τις λειτουργίες ενός αρχικού κυττάρου του εγκεφάλου - μιτοχονδρίου - και να τις προσομοιώσει στον υπολογιστή.
Αντίθετα με τις μέχρι σήμερα εργαστηριακές μελέτες, που οδηγούσαν στην εξάντληση των συμπτωμάτων της «ασθένειας» των μιτοχονδρίων, η ερευνητική ομάδα προσπάθησε να εξηγήσει τους λόγους που προκαλούν τις δυσλειτουργίες τους.
Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο επίκουρος καθηγητής του τμήματος Πληροφορικής του Ιόνιου Πανεπιστημίου Παναγιώτης Βλάμος, η «ηλεκτρική θρόμβωση» αποτελεί τη βασική αιτιολόγηση των δυσλειτουργιών των μιτοχονδρίων, καθώς απ' αυτήν προκαλούνται ηλεκτρικά σύμπλοκα και δυσμορφίες στο εσωτερικό της μεμβράνης τους.
Για την ικανοποίηση των αναγκών του κυττάρου σε ενέργεια, ο αριθμός των μιτοχονδρίων μεταβάλλεται και προσαρμόζεται, μέσω τεσσάρων σημαντικών λειτουργιών: τη συγχώνευση, το διαχωρισμό, την κινητικότητα και την μιτοφάγωση, που δίνουν τη δυνατότητα στα σωματίδια αυτά να ανανεώνουν το υλικό τους, απομονώνοντας τυχόν κατεστραμμένα συστατικά και βοηθώντας στη διαδικασία της ίσης κατανομής τους κατά τη διαίρεση του κυττάρου.
«Όταν η διαδικασία της συγχώνευσης και της διάσπασης γίνονται με λανθασμένο τρόπο, επέρχεται ηλεκτρική θρόμβωση, που οδηγεί στα ηλεκτρικά σύμπλοκα στην εσωτερική μεμβράνη του μιτοχονδρίου. Μ' αυτό τον τρόπο, η ‘υπεραγωγιμότητα’ της μεμβράνης διακόπτεται, οδηγώντας με τη σειρά της στη μείωση της παραγωγής ενέργειας», εξήγησε.
Επιστημονικές έρευνες ετών υπέδειξαν τη συσχέτιση των μιτοχονδριακών δυσλειτουργιών και των νευρολογικών διαταραχών, όπως Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον και Χάντινγκτον. Ειδικά στην περίπτωση του Αλτσχάιμερ, ο πληθυσμός των υγιών μιτοχονδρίων διαπιστώθηκε ότι μειώνεται κατά πολύ, οδηγώντας σε νευρωνική οξειδωτική βλάβη.
Καθώς το Αλτσχάιμερ φαίνεται ότι είναι αποτέλεσμα τόσο γενετικών όσο και περιβαλλοντικών παραγόντων, κατηγοριοποιείται σε δύο κύριες μορφές: τη γενετική ή κληρονομική (5%) και τη σποραδική (95%).
Για την περίπτωση της σποραδικής μορφής, οι επιστήμονες υποστηρίζουν τη συσχέτισή της με τη δραστική μείωση της λειτουργίας των μιτοχονδρίων κατά τη γήρανση.
Η ερευνητική ομάδα, στην οποία συμμετέχουν επίσης ο υποψήφιος διδάκτορας Βιοπληροφορικής Αθανάσιος Αλεξίου και ο ερευνητής φυσικών επιστημών Ιωάννης Ρέκκας, στοχεύει να αποκωδικοποιήσει και να καταγράψει πλήρως τις συνθήκες που επικρατούν στην εσωτερική μιτοχονδριακή μεμβράνη, έτσι ώστε να δημιουργηθούν μοντέλα κατάλληλα για το σχεδιασμό νέων φαρμάκων.
«Ουσιαστικά, τα μαθηματικά μας επέτρεψαν να κατανοήσουμε το μηχανισμό λειτουργίας αυτών των κυτταρικών οργανιδίων, κάτι που δεν μπορούσε να επιτευχθεί στις εργαστηριακές μελέτες», κατέληξε ο κ. Βλάμος.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η εργασία των τριών ερευνητών βρίσκεται το τελευταίο διάστημα στα 20 πρώτα και περισσότερο αναγνωσμένα άρθρα- μεταξύ 4.500 άλλων εργασιών- με θέμα τις μιτοχονδριακές ασθένειες, όπως φαίνεται από τις μετρήσεις της μεγαλύτερης διεθνώς και εγκυρότερης ιατρικής βάσης δεδομένων, MEDWORM.
ειδικά αν υπάρχει ήδη προηγούμενο για την ασθένεια στην οικογένειά της, σύμφωνα με μια νέα πολωνική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Τσέζαρι Τσιμπούλσκι του τμήματος Γενετικής και Παθολογίας του Πομερανιανού Ιατρικού Πανεπιστημίου στο Σετσίν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κλινικής ογκολογίας «Journal of Clinical Oncology», σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, υπολόγισαν ότι μια γυναίκα που διαθέτει μια μετάλλαξη του συγκεκριμένου γονιδίου, έχει, κατά μέσο όρο, κίνδυνο 34% να εμφανίσει τη νόσο, αν επίσης η μητέρα της ή η αδελφή της είχαν καρκίνο του μαστού.
Οι Πολωνοί ερευνητές, ανέλυσαν τα γονίδια περίπου 7.500 γυναικών με καρκίνο του μαστού, οι οποίες δεν διέθεταν μεταλλαγμένες μορφές του γονιδίου BRCA και ανακάλυψαν ότι το 3% από αυτές είχαν μια μετάλλαξη στο γονίδιο CHEK2. Οι γυναίκες που δεν είχαν καρκίνο του μαστού, διέθεταν τη συγκεκριμένη μετάλλαξη σε πολύ μικρότερο ποσοστό (1%).
Αν και το γονίδιο CHEK2 είχε συσχετιστεί με τον καρκίνο και στο παρελθόν, δεν ήταν σαφές ποιο ρόλο έπαιζε το οικογενειακό ιστορικό. Η νέα έρευνα, συμπέρανε ότι το μεγαλύτερο κίνδυνο ανάμεσα στις γυναίκες με αυτή την μετάλλαξη, αντιμετωπίζουν όσες έχουν στενούς συγγενείς με καρκίνο του μαστού.
Μια γυναίκα με μετάλλαξη CHEK2 έχει γενικά κίνδυνο 20%, αν διαθέτει οικογενειακό ιστορικό σε συγγενή πρώτου βαθμού (μητέρα, αδελφή), το ποσοστό κινδύνου αυξάνεται σε 34%, ενώ αν το οικογενειακό ιστορικό επεκτείνεται σε γυναίκα συγγενή δευτέρου βαθμού, τότε ο κίνδυνος αυξάνεται κι άλλο, στο 44%.
Ο Τσέζαρι Τισμπούλσκι τόνισε ότι το τεστ πρέπει στο μέλλον να γίνεται από όλες τις γυναίκες που έχουν περιστατικά καρκίνου του μαστού στο οικογενειακό περιβάλλον τους.
Μέχρι στιγμής, οι γυναίκες με οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του μαστού ή των ωοθηκών, ενθαρρύνονται να κάνουν ελέγχους για πιθανή μετάλλαξη των γονιδίων BRCA 1 και 2, που αυξάνουν τον κίνδυνο για τη νόσο.
Ειδικοί στις ΗΠΑ, πάντως, επεσήμαναν ότι το τεστ για ανεύρεση του γονιδίου CHEK2, αν και αποτελεί ένα καλό πρώτο βήμα, δεν είναι ακόμα απολύτως έτοιμο για ευρεία χρήση.
Το άγχος, η καθημερινότητα και η κούραση σας έχουν καταβάλει και το sex είναι για σας μία άγνωστη λέξη;Ο /η σύντροφος σας παραπονιέται πως η σεξουαλική σας ζωή είναι ελάχιστη εως και ανύπαρκτη. Τώρα υπάρχουν λύσεις:
Καταναλώστε θαλασσινά: όστρακα, καλαμαράκια, χταπόδι, μύδια και άλλες παρόμοιες τροφές πλούσιες σε Β3.
Βάλτε πράσινο στη ζωή σας: Δεν εννοούμε να βάλετε γλάστρες στο σπίτι σας, ούτε και να φορέσετε πράσινα ρούχα! Φροντίστε να καταναλώνεται «πράσινες» τροφές και πιο συγκεκριμένα… αβοκάντο! Το πράσινο φρούτο συμβάλλει στη δημιουργία ορισμένων νευροδιαβιβαστών, οι οποίοι επηρεάζουν την ψυχολογική διάθεση και αυξάνουν την ερωτική επιθυμία.
Γλυκά: Καταναλώστε σοκολάτα ή ροφήματα πλούσια σε καφεΐνη για να συμβάλλεται στην αφύπνιση του νευρικού σας συστήματος.
Αν καμία τροφή από τις παραπάνω δεν σας αρέσει μην προβληματίζεστε! Η λίμπιντος ανεβαίνει και με άλλους τρόπους.
Όσφρηση: Ψεκαστείτε με σπρέι βανίλιας ή αν είστε άντρας πάρτε κεριά με βανίλια και ανάψτε τα. Έρευνες έδειξαν πως η συγκεκριμένη μυρωδιά διεγείρει τις αισθήσεις και αυξάνει τη διάθεση για… τρέλες! Αν και πάλι η μυρωδιά της βανίλιας δεν σας είναι ευχάριστη αναζητήστε τη μυρωδιά των εσπεριδοειδών.
Αυτό ισχυρίζεται ότι είναι εφικτό, μια ομάδα χημικών στο βρετανικό πανεπιστήμιο της Υόρκης και αν επιβεβαιωθούν, θα φέρουν…αϋπνία στους παραγωγούς του παραδοσιακού καφέ.
Οι μέχρι τώρα έρευνες για την εύρεση ενός πραγματικού υποκατάστατου, που θα έχει την κανονική γεύση του καφέ, αλλά όχι τη διεγερτική ουσία της καφεΐνης, δεν έχουν στεφθεί με επιτυχία.
Αυτή τη φορά, οι ερευνητές πιστεύουν ότι βρήκαν τη λύση σε ένα είδος φιστικιών (Pistacia terebinthus), πολύ μικρότερων από τα συνηθισμένα φιστίκια, τα οποία, αν καβουρδιστούν, προσφέρουν τη γεύση του καφέ και επιπλέον, είναι αρκετά φθηνότερα από αυτόν.
Τα φιστίκια αυτά, κανονικά αποτελούν την πηγή της τερεβινθίνης, όμως οι χημικοί ανακάλυψαν ότι οι καρποί αυτού του δένδρου έχουν την ίδια χημική "υπογραφή" με τον πραγματικό καφέ, πράγμα που σημαίνει ότι θα ήταν δυνατό να παρέχουν ροφήματα με γεύση και άρωμα εφάμιλλο του καφέ.
Τα πειράματα, με επικεφαλής τον δρα Μουσταφά Οζέλ, έδειξαν ότι όταν τα συγκεκριμένα φιστίκια καβουρδιστούν επί 20 λεπτά στους 200 βαθμούς Κελσίου, αρχίζουν να έχουν ένα πτητικό χημικό "προφίλ" παρόμοιο με αυτό των κόκκων του καφέ.
Δοκιμές, πάντως, με εθελοντές, τις οποίες έκανε η βρετανική "Τέλεγκραφ", έδειξαν ότι οι καταναλωτές αντιλαμβάνονταν σαφώς τη διαφορά του κανονικού καφέ από το ρόφημα που προερχόταν από καβουρδισμένα φιστίκια, το οποίο γενικά άρεσε μεν και άφησε πολύ καλές εντυπώσεις, αλλά, όπως είπαν, δύσκολα θα το μπέρδευε κανείς με τον παραδοσιακό (ελληνικό ή τουρκικό) καφέ, ενώ ακόμα μεγαλύτερη είναι η διαφορά από ένα "εσπρέσο".
Οι ερευνητές δήλωσαν ότι θα προσπαθήσουν πάντως να βελτιώσουν κι άλλο τη γεύση του φιστικο-καφέ.
Αναρτήσεις
.jpg)
