Στο μέλλον θα μπορείτε να οδηγείτε το αυτοκίνητό σας με την δύναμη της σκέψης... Η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Nissan και ένα ελβετικό πανεπιστήμιο σχεδιάζουν αυτοκίνητα που μπορούν να "διαβάζουν" τις σκέψεις του οδηγού και να προετοιμάζουν το αυτοκίνητο για την επόμενη κίνηση. "Η ιδέα είναι να παντρέψεις την νοημοσύνη του οδηγού με εκείνη του αυτοκινήτου με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχουν διαφορές μεταξύ των δύο και το αποτέλεσμα να είναι ένα ασφαλές οδηγικό περιβάλλον," εξήγησε ο Χοσέ ντελ Ρ. Μιλάν, καθηγητής στο ελβετικό τεχνολογικό πανεπιστήμιο EPFL, ο οποίος ηγείται του σχεδίου. Το σχέδιο βασίζεται στην "μέτρηση της εγκεφαλικής δραστηριότητας σε συνδυασμό με την κίνηση των ματιών". "Ο ηλεκτρονικός εγκέφαλος του αυτοκινήτου θα σαρώνει τον περιβάλλοντα χώρο αξιοποιώντας ταυτόχρονα τους αισθητήρες του ίδιου του οχήματος" κι έτσι θα καθίσταται δυνατή η πρόβλεψη της επόμενης κίνησης του οδηγού. Το όχημα στη συνέχεια θα προετοιμάζεται για ελιγμούς μειώνοντας ταχύτητα, αν είναι απαραίτητο, ή θα στρίβει δεξιά ή αριστερά. Εκπρόσωπος του EPFL δήλωσε ότι οι έρευνες θα διαρκέσουν τέσσερα χρόνια και ότι "στο τέλος αυτής της περιόδου ελπίζουμε να έχουμε ήδη έτοιμο το πρωτότυπο."
Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό (είναι), αλλά είναι αλήθεια. Επιστήμονες του UC Berkeley εφηύραν σύστημα, μέσω του οποίου εντοπίζουν τις ενοράσεις του ανθρώπινου εγκεφάλου και τις κάνουν extract σε ψηφιακό βίντεο. Ασύλληπτο. Όπως γίνεται αντιληπτό, σε μερικά χρόνια, θα έχουμε τη δυνατότητα να βλέπουμε επί της οθόνης ακόμη και τα όνειρά μας. Σύμφωνα με τον επικφαλής της έρευνας, Jack Gallant, "αυτό είναι ένα τεράστιο βήμα στο να επανακατασκευάσουμε τις εσωτερικές μας θεάσεις. Ανοίγουμε ένα παράθυρο και βλέπουμε την ταινία που παίζει μέσα στο μυαλό μας". Η μέρα που θα καλούμε τους φίλους μας στο σπίτι και θα βλέπουμε όλοι μαζί τα όνειρα της προηγούμενης νύχτας (αν δεν πρόκειται για κάτι πονηρό), φαίνεται πως δεν είναι μακριά. Αυτή είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που οι επιστήμονες κατάφεραν να αποκωδικοποιήσουν τη λειτουργία του μυαλού και να την απεικονίσουν με συγκεκριμένες εικόνες σε μια οθόνη υπολογιστή. Το εντυπωσιακό της όλης υπόθεσης είναι ότι οι επιστήμονες αφήνουν ένα παραθυράκι ανοιχτό στο να μπορέσουμε να επέμβουμε στις θεάσεις που εξάγονται επί της οθόνης και να τις γυρίσουμε πίσω στο μυαλό. Να καταφέρουμε, δηλαδή, για παράδειγμα, να αλλάξουμε την κατάληξη ενός ονείρου και αντί για εφιαλτικό, να του προσδώσουμε ένα happy ending. Ανακάλυψη βγαλμένη από το μέλλον.
Δεν είναι διακοσμητικό για το κουκλόσπιτο του παιδιού σας! Πρόκειται για μια μικροσκοπική συσκευή, που κανείς δεν μπορεί να καταλάβει με την πρώτη ματιά ότι είναι φωτογραφική μηχανή digital, μιας ίντας! Οι κατασκευαστές πιστεύουν ότι λειτουργεί πάρα πολύ καλά, παρά το γεγονός ότι το μέγεθός της είναι όσο η άκρη ενός δακτύλου! Ζυγίζει 28 γραμμάρια και βγάζει εκπληκτικές φωτογραφίες με μόνο 2 megapixel, επίσης έχει τη δυνατότητα να τραβάει βίντεο και όλα αυτά στην ιδανική τιμή των 99.95 δολαρίων! «Παρά το γεγονός ότι είναι η μικρότερη φωτογραφική μηχανή στον κόσμο, παίρνει φωτογραφίες και βίντεο όπως ακριβώς μεγαλύτερες μηχανές. Αναμένεται να αποδειχθεί πολύ δημοφιλής στο κοινό», δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής της εταιρείας «Hammacher Schlemmer» που κατασκεύασε την συγκεκριμένη συσκευή. Η κάμερα συνδέεται επίσης με έναν υπολογιστή μέσω καλωδίου USB, ακριβώς όπως όλες οι φωτογραφικές μηχανές.
Μπορεί ο Φιλέας Φόγκ να χρειάστηκε 80 ημέρες για να κάνει τον γύρο του κόσμου, εσείς όμως θα χρειαστείτε μόλις 60 δευτερόλεπτα. Το βίντεο φτιάχτηκε με υλικό από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ο Τζεϊμς Ντρέϊκ, το μόνταρε με εικόνες που έστειλε ο ΔΔΣ ο οποίος βρισκεται 220 μίλια πάνω από την Γη.
Πώς θα σας φαινόταν να είχαμε δύο ανατολές και δύο δύσεις, όπως στον «Πόλεμο των Άστρων»;; Και όμως υπάρχει πλανήτης που έχει δύο ήλιους! Στην σπουδαία αυτή ανακάλυψη –πρωτοφανής για τα δεδομένα της αστρονομίας- κατέληξαν αμερικανοί αστρονόμοι. Ο εξωπλανήτης αυτός (πλανήτης εκτός του δικού μας ηλιακού συστήματος) περιστρέφεται γύρω από δύο ήλιους και επομένως έχει καθημερινά δύο ανατολές και δύο δύσεις. Απέχει περίπου 200 έτη φωτός από τη Γη και οι επιστήμονες τον βάφτισαν Κέπλερ-16β. Το κακό είναι ότι δεν μπορούμε να τον επισκεφτούμε, γιατί είναι κρύος και αεριώδης. Σύμφωνα με τους αστρονόμους δεν υπάρχει ζωή στον συγκεκριμένο πλανήτη, του οποίου η μάζα του είναι περίπου το ένα τρίτο εκείνης του πλανήτη Δία. Το μέγεθος και η μάζα του είναι παραπλήσια με του πλανήτη Κρόνου. Κάνει μία πλήρη περιστροφή γύρω από τους δύο ήλιους του σε 229 γήινες ημέρες.
Πενήντα εξωπλανήτες με πιθανότητα ύπαρξης ζωής σε αυτά εντόπισε ομάδα ευρωπαίων αστρονόμων. Μάλιστα, από αυτούς οι 50 είναι «υπερ - γαίες», δηλαδή βραχώδεις πλανήτες με μάζα μεγαλύτερη από της Γης και μικρότερη από του Δία! Ανάμεσα σε αυτούς που ανακαλύφτηκαν είναι και ο πλανήτης HD 85512 b, ο οποίος, όπως σας ενημέρωσε το star.gr την Τρίτη είναι στα όρια της κατοικήσιμης ζώνης. Πρόκειται για πολύ σημαντική ανακάλυψη, καθώς ικανοποιεί τα κριτήρια για να υπάρχει νερό σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του, που σημαίνει ότι οι πιθανότητες να έχει αναπτυχθεί ζωή είναι εξαιρετικά μεγάλες! Όπως ανακοίνωσαν οι ειδικοί αυξάνονται συνεχώς οι πλανήτες που ανακαλύπτονται, ενώ όπως φαίνεται από τα ευρήματα, συνολικά μόνο 5 πλανήτες έχουν μάζα μικρότερη από πέντε φορές τη μάζα της Γης.
Τι θα έχουμε αν πάρουμε μια πρέζα από τον ιστό της αράχνης και του προσθέσουμε λίγα κύτταρα του ανθρώπινου δέρματος;
Η απάντηση έρχεται από την Ολλανδία όπου μια ομάδα ερευνητών δημιούργησε ένα κομμάτι αλεξίσφαιρου, χρησιμοποιώντας κύτταρα ανθρώπινου δέρματος και μετάξι αράχνης το οποίο ‘φτιάχτηκε’ στις ΗΠΑ.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το ‘ιδιαίτερο’ αυτό υλικό είχε πράγματι την ιδιότητα να αποκρούει τις σφαίρες – αρκεί οι σφαίρες να μην κινούνται σε μεγάλη ταχύτητα.
Το αλεξίσφαιρο δέρμα έδειξε την υπεροχή του έναντι του φυσιολογικού ανθρώπινου δέρματος, αποκρούοντας σφαίρα που κινούνταν σε μειωμένη ταχύτητα.
Απέτυχε όμως στο να αποκρούσει τη βολή όπλου διαμετρήματος 0,22mm, σημείο αναφοράς για την προστασία αλεξίσφαιρου γιλέκου Τύπου 1.
Το αποτέλεσμα δεν αποθάρρυνε τον Ολλανδό καλλιτέχνη Jalila Essaidi, ο οποίος, μαζί με την Ιατροδικαστική Γονιδιωματική Κοινοπραξία της Ολλανδίας δημιούργησαν το αλεξίσφαιρο δέρμα.
Για πρώτη φορά στα χρονικά, αμερικανοί επιστήμονες επιστρατεύουν στη μάχη κατά του AIDS γάτες, που έχουν υποστεί κάποιου είδους μετάλλαξη στα επιστημονικά εργαστήρια.
Τα τετράποδα ζώα, χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα στη μάχη των επιστημόνων με τον ιό του AIDS, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έρχονται ολοένα και πιο κοντά στην εύρεση ενός σωτήριου φαρμάκου.
Πρόκειται για γάτες που, μετά από μια σκόπιμη γενετική μετάλλαξη, φεγγοβολούν πράσινες και οι οποίες διαθέτουν κύτταρα που αντιστέκονται στη μόλυνση από τον θανατηφόρο ιό. Το επίτευγμα αναμένεται να βοηθήσει όχι μόνο στην καταπολέμηση του AIDS στις γάτες, ιδίως τις άγριες, όπου επίσης παρατηρείται μια ανάλογη επιδημία, αλλά και να συμβάλει στις αντίστοιχες έρευνες στους ανθρώπους.
Οι ερευνητές, μ’ επικεφαλής τον μοριακό βιολόγο-ιολόγο Έρικ Πόεσλα της κλινικής Μάγιο στο Ρότσεστερ της Μινεσότα των ΗΠΑ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό "Nature Methods", σύμφωνα με τη βρετανική "Γκάρντιαν", το "Science" και το "New Scientist", εισήγαγαν μέσα στα ωοκύτταρα των γατών γονίδια μαϊμούδων τα οποία έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν την ανάπτυξη του ιού.
Πώς όμως προκύπτει το πράσινο χρώμα και που χρησιμεύει;Η ομάδα των επιστημόνων είσηγαγε στο DNA ξένα γονίδια από μια φωσφορίζουσα πράσινη μέδουσα που έκαναν τα γενετικά τροποποιημένα κύτταρα των γατών, κάτω από το υπεριώδες φως, να λάμπουν κι αυτά με μια πράσινη ανταύγεια, έτσι ώστε να γίνεται πιο εύκολα ο εντοπισμός των μεταλλαγμένων γονιδίων.
Άνθρωποι, γάτες, χιμπατζήδες υποφέρουν από τον ιό του HIV
Εκτός από τους ανθρώπους και, σε ένα βαθμό, τους χιμπατζήδες, οι γάτες είναι τα μόνα θηλαστικά που προσβάλλονται από τον συγκεκριμένο ιό.
Τα πειράματα ήταν αποκαλυπτικά: οι γάτες είναι ανθεκτικές στον ιό FIV, που προκαλεί στα συγκεκριμένα ζώα το σύνδρομο της ανοσοποιητικής ανεπάρκειας (πρόκειται για το ανάλογο του ιού HIV που προκαλεί AIDS στους ανθρώπους). Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κολλήσουν τον ιό από τις γάτες, ούτε οι γάτες από τους ανθρώπους, όμως η βασική βιοχημεία των δύο συγγενικών ιών είναι ίδια.
"Οι γάτες υποφέρουν από τον ιό σε όλο τον κόσμο", δήλωσε ο Έρικ Πόεσλα. Και στη δική τους περίπτωση, όπως στους ανθρώπους, ο ιός καταστρέφει τα αμυντικά κύτταρα-Τ του ανοσοποιητικού συστήματός τους.
Μέχρι στιγμής, οι ερευνητές έχουν πραγματοποιήσει σειρά πειραμάτων μόνο με το δείγμα των τροποποιημένων κυττάρων από τις φωσφορίζουσες γάτες. Στα επόμενά τους βήματα, όμως, προτίθενται να εκθέσουν τις ίδιες τις γάτες στον ιό για να δουν κατά πόσο έχουν προστασία.
Από την άλλη πλευρά, η ελληνικής καταγωγής Θεοδώρα Χατζηβασιλείου, από το Κέντρο Ερευνών για τo AIDS «Aaron Diamond» στη Νέα Υόρκη, έθεσε τις αμφιβολίες της για το αν ποτέ οι γάτες θα αντικαταστήσουν τις μαϊμούδες και τα ποντίκια ως βασικά πειραματόζωα στην έρευνα κατά του ιού του AIDS.
Να σημειωθεί ότι ο ιός του AIDs έχει αποβεί μοιραίος για πάνβ από 30 εκατομμύρια ανθρώπους διεθνώς.
Το όνομα αυτού “Ναυτίλος”. Δημιουργήθηκε από επιστήμονες στην Αμερική και φαίνεται ότι μπορεί να βγάλει ... “off” ακόμη και τις μυστικές υπηρεσίες όπως η CIA στην πρόβλεψη γεγονότων και καταστάσεων.
Ο Κάλεβ Λεετάρου του Ινστιτούτου Υπολογιστικής του πανεπιστημίου του Ιλινόις ισχυρίζεται ότι με την εισαγωγή σε έναν “σουπερ” υπολογιστή δεδομένων από όλο τον κόσμο μπορούν να προβλεφθούν γεγονότα όπως οι επανανστάσεις στην Αίγυπτο και τη Λιβύη, ακόμη και γεγονότα του μεγέθους των αλλαγών στα Βαλκάνια τη δεκαετία του '90.
Για την ακρίβεια οι επιστήμονες έκαναν πείραμα εισάγοντας άρθρα, κείμενα κλπ εκ των υστέρων στον υπολογιστή και φάνηκε ότι ο υπολογιστής “πέφτει μέσα”.
Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν, αφορούσαν κυρίως δύο είδη πληροφοριών: το «κλίμα» του κάθε άρθρου (αν αφορούσε «καλά» ή «κακά» νέα) και την τοποθεσία που αφορούσε η είδηση. Τα δεδομένα αυτά χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθεί ένας τεράστιος «ιστός» 100 τρισεκατομμυρίων σχέσεων μεταξύ των πληροφοριών και, στη συνέχεια, τα στοιχεία τροφοδοτήθηκαν στον σούπερ-κομπιούτερ «SGI Altix», ευρύτερα γνωστό ως «Ναυτίλο», στο πανεπιστήμιο του Τενεσί, ο οποίος έχει συνολική επεξεργαστική ισχύ 8,2 teraflops (τρισεκατομμύρια υπολογισμούς ανά δευτερόλεπτο).
Ο «Ναυτίλος» δημιούργησε γραφικά για διαφορετικές χώρες όπου σημειώθηκε η «αραβική άνοιξη». Σε όλες τις περιπτώσεις, αποκαλύφθηκε ότι, αρκετό καιρό πριν τα συμβάντα, καταγραφόταν μια αισθητή και ασυνήθιστη επιδείνωση του «κλίματος» σε κάθε χώρα. Ο Λεετάρου ισχυρίζεται ότι οι ενδείξεις αυτές αντανακλούν έγκαιρα και με καλύτερο τρόπο τι μέλει γενέσθαι σε μια χώρα από ό,τι οι εκθέσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Έφερε ως παράδειγμα ότι ο πρόεδρος Ομπάμα υποστήριξε αρχικά με έμφαση τον τελικά εκθρονισθέντα πρόεδρο Μουμπάρακ, μια ένδειξη ότι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ εκτιμούσαν λανθασμένα -με βάση την 30ετή εμπειρία τους ότι ο Μουμπάρακ ήταν ακλόνητος - πως και αυτή τη φορά θα έμενε στην εξουσία. Αντίθετα, τα γραφικά του υπολογιστή, με βάση τα συσσωρευμένα δημοσιεύματα, αποκάλυπταν ότι κάτι χωρίς ιστορικό προηγούμενο συνέβαινε στην χώρα.
Παρόμοιες πρόωρες ενδείξεις για κάτι «άνευ προηγουμένου» εντόπισε ο υπολογιστής πριν την επανάσταση στη Λιβύη και την εξέγερση κατά του Καντάφι, καθώς και πριν τις συγκρούσεις στα Βαλκάνια τη δεκαετία του ΄90. Ακόμα, σύμφωνα με τον αμερικανό ερευνητή, η ανάλυση των δημοσιευμάτων μπορεί να αποκάλυπτε πιο νωρίς σημαντικές ενδείξεις για το πού πραγματικά βρισκόταν ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, δηλαδή στο βόρειο Πακιστάν και όχι στο Αφγανιστάν, όπως ευρέως πιστευόταν.
Ο Λεετάρου ισχυρίζεται ότι το σύστημα μπορεί να προσαρμοστεί, ώστε να λειτουργεί σε πραγματικό χρόνο και να κάνει πραγματικές προβλέψεις για το μέλλον και, όπως είπε, αυτό ακριβώς προτίθεται να κάνει σε επόμενο στάδιο, σαν σύγχρονος αστρολόγος. Όπως δήλωσε, «μοιάζει με την πρόβλεψη του καιρού. Ποτέ δεν είναι τέλεια, αλλά είναι καλύτερο από το να μαντεύουμε απλώς στην τύχη». Το θέμα είναι πόσοι θα πιστέψουν τις προβλέψεις του, ειδικά αν αυτές παραπέμπουν σε ασυνήθιστα μελλοντικά γεγονότα...
Μια σημαντική επιτυχία σημείωσε φοιτητική ομάδα του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που κατέκτησε την 1η θέση στον φοιτητικό διαγωνισμό FormulaStudentSAE (Class 3) που πραγματοποιήθηκε στις 2-5 Σεπτεμβρίου στην πίστα αγώνων αυτοκινήτου στο Varanod’ Melegari της Ιταλίας. Η ομάδα του Π.Θ. σχεδίασε ένα πρωτοποριακό μονοθέσιο αγωνιστικό αυτοκίνητο με ιδιαίτερα χαμηλό κόστος.
Ο φοιτητικός διαγωνισμός Formula Student SAE αφορά στη μελέτη, σχεδιασμό και κατασκευή μονοθέσιου αγωνιστικού αυτοκινήτου με κριτήρια αξιολόγησης όπως στοιχεία πρωτοτυπίας, καινοτόμες σχεδιαστικές προτάσεις και τεχνολογικές λύσεις.
Στο διαγωνισμό συμμετέχουν Πολυτεχνικές Σχολές από όλο τον κόσμο, και αξιολογούνται με βάση τα παραπάνω κριτήρια καθώς και την απόδοση του οχήματος σε στατικές και δυναμικές δοκιμασίες που προβλέπονται από τους κανονισμούς του διαγωνισμού.
Η ομάδα Centaurus που αποτελείται από τους Έλληνες φοιτητές Αθανασιάδη Στέφανο, Βεντούρα Απόστολο, Επισκόπου Πέτρο, Μπίζα Λάμπρο, Γιακουμή Κωνσταντίνα, Λεβεντάκη Ανδρέα, Μανιό Στέφανο, Τσαπερλή Αθανάσιο και Καραναστάση Χρήστο με συντονιστή τον Λέκτορα του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών Αλέξη Κερμανίδη - έχει δημιουργηθεί τον Οκτώβριο του 2009 και συμμετείχε για πρώτη φορά στον διαγωνισμό στο επίπεδο Class 3 που περιλαμβάνει μελέτη και σχεδιασμό των μηχανολογικών μερών του αυτοκινήτου. Στο συγκεκριμένο διαγωνισμό συμμετείχαν συνολικά 4 Πανεπιστήμια από την Ιταλία, Γαλλία, Ινδία και Ελλάδα.
Αν και οι επιστήμονες δεν μπόρεσαν να τον δουν ποτέ, ο πλανήτης με την ονομασία Kepler-19c πράγματι υπάρχει! Όπως φαίνεται, ο συγκεκριμένος πλανήτης μπόρεσε να ανιχνευθεί μόνο από τις επιδράσεις που έχει στο γειτονικό του πλανήτη, Kepler 19b!
Ένα διαστημόπλοιο της NASA, εντόπισε μια αφύσικη καθυστέρηση στην τροχιά του Kepler 19b. Μια πλήρης τροχιά του διαρκεί μόλις 9 ημέρες και 7 ώρες, κάτι που κάνει σχετικά εύκολη την παρατήρηση οποιασδήποτε ανωμαλίας. Οι επιστήμονες, διαπίστωσαν ότι υπήρξε μια καθυστέρηση 5 λεπτών στη διάρκεια της τροχιάς του, κάτι που σηματοδότησε την ύπαρξη μιας σημαντικής ελκτικής παρεμβολής. Έτσι, μπόρεσαν και ανακάλυψαν την ύπαρξη του Kepler-19c που μέχρι τότε ήταν «αόρατος»! Μάλιστα, είναι η πρώτη φορά που αυτή η μέθοδος οδήγησε στην ανακάλυψη ενός νέου πλανήτη.
«Αυτός ο “αόρατος” πλανήτης, σηματοδότησε την παρουσία του εξαιτίας των επιδράσεων που ασκούσε σε έναν άλλο πλανήτη που μπορούσαμε να δούμε», δήλωσε η Sarah Ballard, αστρονόμος του Κέντρου Αστροφυσικής Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν. Και συμπλήρωσε: «Είναι σαν κάποιος να χτυπάει το κουδούνι της πόρτας σου και μετά να εξαφανίζεται, ώστε να σου κάνει πλάκα. Ξέρεις ότι κάποιος ήταν εκεί, αν και την ώρα που ανοίγεις την πόρτα δεν βλέπεις κανέναν».
Αναφορικά με τη φύση του συγκεκριμένου πλανήτη, οι επιστήμονες γνωρίζουν ελάχιστα ακόμη καθώς τα δεδομένα που έχουν συγκεντρώσει μέχρι στιγμής δεν επαρκούν για να προσδιορίσουν με ακρίβεια τις ιδιότητες του Kepler 19c.
O πρώτος διαδραστικός ραδιοφωνικός σταθμός είναι γεγονός και πλέον κάθε χρήστης του Facebook μπορεί να κάνει τη δική του ραδιοφωνική εκπομπή.
Το radiojar φέρνει την επανάσταση στο ιντερνετικό ραδιόφωνο, το μόνο που έχει να κάνει ο χρήστης είναι να πληκτρολογήσει radiojar.com στην αναζήτηση του facebook, και αμέσως θα έχει πρόσβαση στην τελειότερη μουσική κονσόλα στο στούντιο του radiojar μέσα από το σπίτι του, την δουλειά του ή όπου και αν βρίσκεται.
Η εφαρμογή του Radiojar παρέχει όλα τα εργαλεία στους χρήστες του facebook για να γίνουν ραδιοφωνικοί παραγωγοί για 15 λεπτά προγράμματος στον αέρα.
Κατά τη διάρκεια της εκπομπής τους, οι χρήστες μπορούν να μιξάρουν τις αγαπημένες τους μουσικές και να μιλήσουν ζωντανά στους ακροατές τους χρησιμοποιώντας το μικρόφωνο του radiojar, αντί να κάνουν post.
Η σπουδαία καινοτομία του radiojar είναι ότι, για πρώτη φορά, ο ίδιος ο ακροατής ενός ραδιοφωνικού σταθμού μπορεί να κάνει την δική του live εκπομπή.
Το radiojar είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια ιδέα και από ένα ακόμα site στο ίντερνετ.
Εδώ, ο καθένας μπορεί να μιξάρει την εκπομπή του ζωντανά (live streaming) χωρίς να χρειάζεται να κατεβάσει ή να εγκαταστήσει κάποιο πρόγραμμα ενώ ταυτόχρονα δίνει δυνατότητες όπως ένα επαγγελματικό πρόγραμμα μίξης μουσικής.
Το radiojar έχει ήδη καταφέρει να δημιουργήσει μια κοινότητα χιλιάδων χρηστών, εραστών της μουσικής και του ραδιοφώνου, που σχηματίζουν ουρές περιμένοντας τη σειρά τους για να παίξουν και, κάποιες φορές, δίνοντας και μάχη γι’ αυτό ενώ παράλληλα απολαμβάνουν τις εκπομπές των φίλων και των εν δυνάμει ανταγωνιστών τους και παρεμβαίνουν με τα σχόλιά τους.
Το radiojar είναι η αρχή μιας νέας εποχής για τo web radio, τη μουσική αλλά και την επικοινωνία.
Τα άρματα μάχης θα μπορούν σύντομα να γίνουν «αόρατα» τις νυχτερινές ώρες, χάρη σε μια νέα συσκευή, η οποία αποκρύπτει το αποτύπωμά τους, ώστε να μην καταγράφεται από τις υπέρυθρες ακτίνες.
Η συσκευή κατασκευάστηκε από την εταιρεία BAE Systems και η τεχνολογία Adaptiv που χρησιμοποιεί επιτρέπει στα οχήματα να μιμηθούν τη θερμοκρασία του περιβάλλοντός τους, έτσι ώστε να μοιάζουν με άλλα αντικείμενα, όπως μια αγελάδα ή ένα αυτοκίνητο.
Έτσι, θα «εξαφανίζονται, όταν θα περνούν μέσα από τα τηλεσκόπια που χρησιμοποιούν ακτίνες ανίχνευσης θερμότητας. Οι ερευνητές αναζητούν τρόπους για να την κάνουν να λειτουργήσει με άλλα μήκη κύματος και, κυρίως του φωτός, προκειμένου να αγγίξουν τα όρια της πραγματικής αορατότητας.
Η πολύπλοκη αυτή συσκευή χρησιμοποιεί pixels από υλικό που μπορεί να αλλάξει τη θερμοκρασία πολύ γρήγορα. Για να καλυφθεί πλήρως ένα μικρό άρμα μάχης απαιτούνται περίπου 1.000 πλαίσια, 14 εκατοστών.
Τα πλαίσια οδηγούνται από ενσωματωμένες θερμικές κάμερες που απεικονίζουν συνεχώς την θερμοκρασία του περιβάλλοντος χώρου, με αποτέλεσμα να τα κάνει ακόμα πιο δύσκολο να εντοπιστούν.
Οι κάμερες μπορούν επίσης να λειτουργήσουν ακόμα και όταν το όχημα κινείται, παρέχοντάς του ακόμα μεγαλύτερη κάλυψη. Ωστόσο, οι προγραμματιστές του δεν έχουν δώσει ακριβείς πληροφορίες για τον τρόπο που θερμαίνονται και ψύχονται, ενώ οι πρώτες δοκιμές έδειξαν ότι ένα άρμα μπορεί να μοιάζει με «σκηνικό» από μια απόσταση 300-400μ.
Έναν εργάτη - ρομπότ που μπορεί να γλιτώσει χρόνο από το μάζεμα των καρπών και χωρίς να "τραυματίσει" το δέντρο, κατασκεύασε ο Πάνος Γκολφίνος από το Χελιδόνι του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας.
Ο Πάνος Γκολφίνος κατάφερε να κατασκευάσει ένα πρωτοποριακό ρομποτικό μηχάνημα που με μορφή και κινήσεις ανθρώπινου χεριού, μπορεί μέσα σε λίγες ώρες να ολοκληρώσει τη συγκομιδή εκατοντάδων ριζών ελιάς. Όσο οι υπόλοιποι ελαιοπαραγωγοί θα ψάχνουν να βρουν εργάτες για το μάζεμα των ελιών τους ο ίδιος θα ο ίδιος θα πατά απλά το κουμπί του τηλεχειριστηρίου!
Ελαιοτριβέας από το Χελιδόνι. Ένας εξαιρετικά εύστροφος άνθρωπος που οι πατέντες ήταν πάντα μια πρόκληση για εκείνον. Στο σχολείο δεν ήταν ιδιαίτερα επιμελής αλλά η αγάπη για τη μηχανολογία του προσέφερε σημαντικές γνώσεις που αξιοποιεί στη δουλειά του καθημερινά αλλά βοηθώντας σε πολλές περιπτώσεις φίλους και συγχωριανούς, δίνοντας πρακτικές λύσεις.
Το ίντερνετ και ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι οι βασικοί "συνεργάτες" που τον βοηθούν στο να ψάξει, να μάθει και να κατασκευάσει τελικά ότι του "καρφωθεί" στο μυαλό. Υποστηρικτής αυτής της προσπάθειας αλλά και πολύτιμος βοηθός, είναι και ο γιός του Βασίλης που ακολουθεί τα «χνάρια» του πατέρα του.
Βρετανοί ερευνητές κατάφεραν για πρώτη φορά να ανασχεδιάσουν τον γενετικό κώδικα ενός ζωικού οργανισμού, με άλλα λόγια να δημιουργήσουν το πρώτο ζώο που περιέχει τεχνητές πληροφορίες στο DNA του. Το επίτευγμα θεωρείται ότι ανοίγει το δρόμο προκειμένου κάποια στιγμή οι βιολόγοι να ελέγχουν "άτομο προς άτομο" τα μόρια των έμβιων όντων.
Οι ερευνητές του Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας του πανεπιστημίου Κέιμπριτζ (εκεί όπου πριν από μερικές δεκαετίες ο Φράνσις Κρικ και ο Τζέιμς Γουότσον ανακάλυψαν την...
ελικοειδή δομή του μορίου του DNA), με επικεφαλής τους Σεμπάστιαν Γκράις και Τζέισον Τσιν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, σύμφωνα με το BBC, έκαναν τα πειράματά τους με τον νηματώδη σκώληκα του είδους Caenorhabditis Elegans, μήκους μόλις ενός χιλιοστού, ο οποίος περιέχει περίπου μόνο χίλια κύτταρα στο διάφανο σώμα του.
Οι επιστήμονες πέτυχαν να εισάγουν στο γενετικό κώδικα των σκωλήκων συνθετικά βιολογικά μόρια που δεν είναι γνωστά στο φυσικό κόσμο. Στη Φύση χρησιμοποιούνται μόνο 20 αμινοξέα για την κωδικοποίηση των γενετικών πληροφοριών στα γονίδια, προκειμένου να παραχθούν οι χιλιάδες διαφορετικές πρωτεΐνες. Οι βρετανοί ερευνητές κατόρθωσαν να συμπεριλάβουν στο γενετικό κώδικα ένα ακόμα (21ο) αμινοξύ, που δεν υπάρχει καν στη φύση.
Το επίτευγμα βασίζεται σε έρευνες του Τσιν, πριν από μια δεκαετία, στο ερευνητικό ινστιτούτο Σκριπς των ΗΠΑ. Όμως οι προηγούμενες ανακαλύψεις είχαν περιοριστεί στο γενετικό ανασχεδιασμό ενός απλού βακτηρίου (του γνωστού E.coli), ενώ τώρα έγινε κάτι ανάλογο σε ένα ολόκληρο ζώο, έστω και μικροσκοπικό σε πρώτη φάση.
Άλλοι επιστήμονες θεωρούν πολύ πιθανό ότι πλέον η τεχνική θα εφαρμοστεί σύντομα και σε άλλα μεγαλύτερα ζώα. Η ύπαρξη τεχνητών αμινοξέων στο γενετικό κώδικα οδηγεί στη δημιουργία πρωτεϊνών κατά βούληση και, έτσι τελικά στην προσθήκη νέων ιδιοτήτων στα ζώα.
Ότι η νανοτεχνολογία μια μέρα , αν δεν τον κάνει ήδη, θα κάνει θαύματα είναι δεδομένο, το νέο επίτευγμα όμως των Αμερικανών επιστημόνων είναι πραγματικά για ρεκόρ γκίνες
Οι χημικοί του πανεπιστημίου Ταφτς στις ΗΠΑ κατασκεύασαν το μικρότερο ηλεκτρικό μοτέρ στον κόσμο, το οποίο είναι όλο κι όλο ... ένα μόριο!
Για την ακρίβεια το “μοτέρ” έχει πλάτος ένα νανόμετρο, δηλαδή ένα εκατομμυριοστό του μέτρου!
Για να αντιληφθείτε καλύτερα το... ανύπαρκτο μέγεθος του επιτεύγματος αρκεί να λάβετε υπόψη σας ότι μια ανθρώπινη τρίχα έχει πλάτος 60.000 νανόμετρα!
Οι επιστήμονες παρείχαν ένα ηλεκτρικό φορτίο σε ένα θειούχο μόριο που είχε τοποθετηθεί πάνω σε μια αγώγιμη επιφάνεια χαλκού.
Το μόριο διέθετε άτομα άνθρακα και υδρογόνου που ξεπηδούσαν από αυτό σαν δύο βραχίονες περιστρεφόμενοι γύρω από το χημικό δεσμό θείου-χαλκού.
Οι ερευνητές έδειξαν ότι μέσω του ηλεκτρισμού και της μεγάλης μείωσης της θερμοκρασίας του μορίου (στους μείον 268 βαθμούς Κελσίου), ήταν σε θέση να επιδρούν άμεσα και να ελέγχουν την περιστροφή του μορίου σαν να ήταν μοτέρ.
Αυξάνονται σιγά-σιγά οι επιλογές των φανατικών οπαδών των χάμπουργκερ, αν και θα πρέπει να είναι πολύ πλούσιοι - στην αρχή τουλάχιστον.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Μάαστριχτ, με επικεφαλής τον καθηγητή Μαρκ Ποστ, χρησιμοποιούν χιλιάδες βλαστικά κύτταρα ζώων για να δημιουργήσουν ολόκληρα κομμάτια τεχνητού (εργαστηριακού) κρέατος, που θα μπορούσε και ονομαστεί "κρέας του σωλήνα", κατ' αναλογία με τα "παιδιά του σωλήνα". Τα βλαστοκύτταρα των ζωικών κυττάρων πολλαπλασιάζονται σε ελεγχόμενες συνθήκες στο εργαστήριο και παράγουν τμήματα μυϊκού ιστού, τον οποίο μετά μπορεί να μεταχειριστεί κανείς σαν κομμάτι κρέατος που προέρχεται από κανονικό ζώο.
Σε πρώτη φάση, σύμφωνα με το New Scientist και τη βρετανική Τέλεγκραφ, οι ερευνητές έχουν προχωρήσει τους πειραματισμούς τους με κύτταρα χοίρων και σε ένα εξάμηνο πιστεύουν ότι θα έχουν έτοιμο το πρώτο «χοιρινό του σωλήνα». Σε ένα χρόνο, αναμένεται να έχει γίνει το ίδιο με μοσχαρίσιο κρέας, ενώ θα ακολουθήσουν πειράματα με άλλου τύπου κρέας .Η προοπτική ενός τέτοιου κρέατος δημιουργεί σωρεία διλημμάτων και προκλήσεων σε όλο το φάσμα της οικονομίας και της κοινωνίας. Από την μία, ο αυξανόμενος παγκόσμιος πληθυσμός πασχίζει να βρει τα αναγκαία τρόφιμα για τη συντήρησή του, ενώ επίσης αυξάνεται διεθνώς η αντίδραση όσων (ζωόφιλων, φυτοφάγων κ.α.) που αντιδρούν στις μαζικές σφαγές των ζώων της κτηνοτροφίας και στις "βιομηχανικές" συνθήκες διαβίωσής τους μέχρι να καταλήξουν στο σφαγείο.
Από την άλλη, ανακύπτουν πάμπολλα θέματα, όπως αν το εργαστηριακό κρέας θα είναι ασφαλές για την υγεία και το περιβάλλον, ποιες επιπτώσεις θα έχει η τυχόν παραγωγή του σε ευρεία κλίμακα σε μια σωρεία οικονομικών φορέων (κτηνοτρόφους, κρεοπώλες, έμπορους κλπ.), ενώ παραμένει άγνωστο πόσοι καταναλωτές θα θέλουν τελικά να φάνε το "κρέας του σωλήνα", αν όντως κάποτε τους προσφερθεί στο πιάτο.
Ο καθηγητής Ποστ διευκρίνισε ότι ακόμα η τεχνική δεν είναι ώριμη για μαζική παραγωγή, όμως εκτίμησε ότι, όταν διασφαλιστεί οριστικά πως το εργαστηριακό κρέας είναι αρκούντως νόστιμο και ασφαλές για κατανάλωση από τους ανθρώπους, τότε οι σχετικές γραμμές παραγωγής νέων μονάδων κρέατος θα μπορούσαν να στηθούν γρήγορα και φθηνά. Προς το παρόν, οι λωρίδες του παραγόμενου εργαστηριακού κρέατος έχουν μήκος δυόμιση εκατοστών και πλάτος λιγότερο από ένα.
Η όψη τους είναι μάλλον γκρι και μουλιασμένη, όμως οι ερευνητές ευελπιστούν ότι θα μπορέσουν τελικά να τους δώσουν όμοια όψη με αυτή του φυσικού κρέατος. Για να δημιουργηθεί (ή μάλλον για να καλλιεργηθεί) ο τεχνητός ιστός, τα χοιρινά βλαστικά κύτταρα τρέφονται με ορρό που έχει ληφθεί από έμβρυο αλόγου. Όταν ο ιστός μεγαλώνει, προσαρτάται σε "βέλκρο" και τεντώνεται για να μιμηθεί τον τρόπο που οι φυσικοί μύες των ζώων μεγαλώνουν, παρόλα αυτά ακόμα δεν έχει καταστεί δυνατό η εξωτερική εμφάνισή του να μοιάζει με πραγματικό χοιρινό κρέας.
Για να βελτιωθεί το χρώμα του και να γίνει πιο κόκκινο, οι επιστήμονες αναζητούν τρόπους να αυξήσουν την μυοσφαιρίνη, την πρωτεΐνη που μεταφέρει σίδηρο στους ιστούς και η οποία στο τεχνητό κρέας υπάρχει σε πολύ μικρές ποσότητες, αντίθετα με το φυσικό. Προς το παρόν, εξάλλου, είναι άγνωστη η γεύση του τεχνητού κρέατος, επειδή -λόγω αυστηρών περιορισμών- απαγορεύεται οποιοσδήποτε να καταναλώσει εργαστηριακό ιστό που έχει καλλιεργηθεί με διατροφικά υλικά από ζώα (όπως ο ορρός αλόγου εν προκειμένω).
Επιστήμονες του πανεπιστημίου του Άμστερνταμ ελπίζουν να ξεπεράσουν τη δυσκολία, παράγοντας μια καθαρά συνθετική τροφή που θα παρέχει στα βλαστικά κύτταρα του κρέατος τα αναγκαία θρεπτικά υλικά.
Αν οι επιστήμονες τελικά καταφέρουν να δημιουργήσουν ένα εδώδιμο και αβλαβές προϊόν, δεν αποκλείεται η τεχνική να αξιοποιηθεί για να παραχθεί κρέας προερχόμενο από κύτταρα σπάνιων ή επαπειλούμενων ειδών (για παράδειγμα, σκεφτείτε, αν αντέχετε, ένα «πάντα-μπέργκερ!»). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ότι η κατανάλωση κρέατος διεθνώς θα έχει διπλασιαστεί έως το 2050, ενώ το συνεχώς αυξανόμενο κόστος των ζωοτροφών είναι πιθανό να έχει αυξήσει την τιμή των προϊόντων κρέατος στο μεταξύ.
Παρά τις ποικίλες επιφυλάξεις (αν όχι τις αντιδράσεις) για τις έρευνες του, ο καθηγητής Ποστ δηλώνει βέβαιος ότι το εργαστηριακό κρέας θα αποτελέσει την μοναδική ρεαλιστική λύση στο μέλλον και μάλιστα στο κοντινό. "Δεν βλέπω με ποιο τρόπο μπορούμε να βασιστούμε μόνο στην παλιά κτηνοτροφία κατά τις επόμενες δεκαετίες. Το "κρέας του σωλήνα" θα αποτελέσει την μόνη επιλογή που θα έχει απομείνει", όπως είπε."
Κουραστήκατε να πηγαίνετε για μία βουτιά και να κουβαλάτε μαζί σας ολόκληρη βαλίτσα; Αντηλιακό για τα μαλλιά, αντηλιακό για το πρόσωπο, αντηλιακό για το σώμα, γυαλιά ηλίου κ. α. Σε λίγο καιρό αυτά θα τα θυμάστε και θα γελάτε. Ερευνητές ανακάλυψαν ένα αντηλιακό το οποίο βγαίνει σε χάπι και προστατεύει τον ανθρώπινο οργανισμό από την υπεριώδη ακτινοβολία και κατά συνέπειά από τα εγκαύματα, τις κοκκινίλες και όλα όσα δημιουργεί ο ήλιος. Όχι μόνο δε θα χρειάζεται να απλώνετε όλο το αντηλιακό πάνω σας και να μοιάζετε σα παστωμένη σαρδέλα αλλά αντίθετα δεν θα χρειάζεται να παίρνετε μαζί σας και τα γυαλιά ηλίου αφού το συγκεκριμένο χάπι δεν προστατεύει μόνο το δέρμα αλλά και τα μάτια. Ερευνητές του Πανεπιστημίου King's College του Λονδίνου κατάφεραν να εντοπίσουν τον μηχανισμό που χρησιμοποιούν τα κοράλλια του Κοραλλιογενούς Υφάλου της Αυστραλίας και σε πέντε χρόνια αναμένεται το χάπι ήδη να κυκλοφορεί στις αγορές.
Οι σύγχρονοι βροχοποιοί δοκιμάζουν διαρκώς νέες «μαγικές» ιδέες. Η τελευταία ανακάλυψη είναι η χρήση λέιζερ στον ουρανό για τη δημιουργία νεφών που θα μπορούν να προκαλέσουν βροχή.
Οι ελβετοί και γερμανοί επιστήμονες, με επικεφαλής τον φυσικό Τζερόμ Κασπαριάν του πανεπιστημίου της Γενεύης, που παρουσίασαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό “Nature Communications”, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», κατάφεραν, στοχεύοντας τον αέρα με ισχυρά λέιζερ, να αναπτύξουν σταγονίδια νερού, ένα σημαντικό πρώτο βήμα για την «πυροδότηση» βροχής.
Τα νέφη γενικώς δημιουργούνται, όταν αερομεταφερόμενα σωματίδια δρουν ως πυρήνες για τη συμπύκνωση γύρω τους υδρατμών, που κάποια στιγμή γίνονται σταγόνες και μετά βροχή.
Η τεχνική με την ονομασία «υγροποίηση με τη βοήθεια λέιζερ» πιστεύεται ότι μπορεί μελλοντικά να επιτρέψει τον μερικό έλεγχο αναφορικά με το πού και πότε θα βρέξει, εφόσον η ατμόσφαιρα μιας περιοχής είναι επαρκώς υγρή (αν διαθέτει έστω σχετικά χαμηλή υγρασία έως 70%, ενώ αν υπάρχει πλήρης ξηρασία στον αέρα, δεν μπορεί να προκληθεί βροχή).
Οι ερευνητές έκαναν επίδειξη της τεχνικής κοντά στη λίμνη της Γενεύης, χρησιμοποιώντας ένα φορητό εργαστήριο υπέρυθρων λέιζερ με την ονομασία Teramobile.
Μετά από πειράματα 133 ωρών, οι παλμοί φωτός του λέιζερ κατάφεραν να δημιουργήσουν σωματίδια νιτρικού οξέος στην ατμόσφαιρα, τα οποία λειτούργησαν ως «κόλλα» (πυρήνες) για την πρόσδεση γύρω τους μορίων νερού, δημιουργώντας έτσι σταγόνες που δεν εξατμίζονταν.
Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, οι σταγόνες είχαν αποκτήσει σταθερή διάμετρο λίγων χιλιοστών του χιλιοστού, δηλαδή ήσαν ακόμα αρκετά μικρές για να πέσουν σαν βροχή στο έδαφος, αλλά αρκετά μεγάλες για να ενθαρρύνουν τους επιστήμονες να συνεχίσουν τα πειράματά τους, με την ελπίδα ότι η βελτίωση της μεθόδου θα παράγει μεγαλύτερες σταγόνες και, τελικά, την επιθυμητή βροχή.
Όπως παραδέχτηκε ο Κασπαριάν, χρειάζονται ακόμα πολλές προσπάθειες μέχρι να δημιουργηθεί τεχνητή βροχή, καθώς πρέπει να δημιουργηθούν σταγόνες δέκα έως 100 φορές μεγαλύτερες, ώστε να είναι αρκετά βαριές για να πέσουν στη γη.
Εμφανίστηκε όμως αισιόδοξος ότι η τεχνική επιδέχεται βελτιώσεων και ότι κάποια στιγμή θα μπορεί όχι μόνο να παράγεται βροχή, αλλά και να αποτρέπεται.
Το τελευταίο ίσως καταστεί εφικτό, αν σκοπίμως δημιουργούνται στον ουρανό πάρα πολλές μικροσκοπικές σταγονίτσες νερού, που θα είναι τόσο ελαφριές, ώστε να μην μπορούν να πέσουν ως βροχή στο έδαφος. «Μπορεί μια μέρα με αυτό τον τρόπο να μετριάζουμε τους μουσώνες ή να μειώνουμε τις πλημμύρες σε μια περιοχή», όπως είπε.
Οι προσπάθειες ελέγχου του καιρού μέσω διάχυσης χημικών ουσιών στον ουρανό σημείωσαν έξαρση στην Κίνα, την περίοδο πριν και κατά τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών αγώνων του 2008, όταν η μετεωρολογική υπηρεσία του Πεκίνου διέθετε μέχρι και ειδικό γραφείο για την τροποποίηση του καιρού.
Ο Κασπαριάν υποστηρίζει ότι η μέθοδος μέσω λέιζερ έχει σαφή πλεονεκτήματα σε σχέση με την χρήση χημικών ουσιών για την τεχνητή δημιουργία πυρήνων νεφών.
Όπως ανέφερε, το λέιζερ επιτρέπει συνεχή χρήση όλο το 24ωρο σε ύψος αρκετών χιλιομέτρων στον αέρα (άρα το λέιζερ δεν χρειάζεται να μεταφέρεται με αεροπλάνο), στοχεύει σε συγκεκριμένα σημεία του ουρανού και δεν διασπείρει τυχαία στην ατμόσφαιρα τεράστιες ποσότητες χημικών ουσιών, όπως ιωδιδίου του αργύρου, κάτι που συμβαίνει με τις έως τώρα χημικές μεθόδους.
Ακόμα, το λέιζερ, εκτός από στόχευση σε συγκεκριμένα σημεία, μπορεί να ρυθμιστεί να «σαρώνει» ολόκληρες περιοχές του ουρανού. «Άλλωστε, και τα νυχτερινά κλαμπ αυτό κάνουν συνέχεια», όπως είπε ο Κασπαριάν.
Η ορολογία «γρήγορο Ίντερνετ» συνδέθηκε με τη νέα τεχνολογία ADSL, που εξαπλώθηκε τα τελευταία χρόνια σε σπίτια και γραφεία, όμως το νέο και πολλά υποσχόμενο υλικό γραφένιο φιλοδοξεί να φέρει μια νέα επανάσταση, κάνοντας τις συνδέσεις του διαδικτύου δεκάδες φορές ακόμα πιο γρήγορες από ό,τι είναι σήμερα.
Μια ομάδα ερευνητών των βρετανικών πανεπιστημίων Μάντσεστερ και Κέμπριτζ, η οποία περιλαμβάνει τους νομπελίστες καθηγητές Αντρέ Γκάιμ και Κόστια Νοβοσέλοφ (που βραβεύτηκαν ακριβώς για την ανακάλυψη των δυνατοτήτων του γραφένιου), παρουσίασαν τις νέες ανακαλύψεις στο περιοδικό για θέματα επικοινωνιών «Nature Communications».
Συγκεκριμένα, ανακάλυψαν ένα τρόπο να βελτιώνουν τις συσκευές από γραφένιο έτσι ώστε να χρησιμοποιούνται ως φωτο-ανιχνευτές σε μελλοντικές οπτικές τηλεπικοινωνίες πολύ υψηλής ταχύτητας.
Συνδυάζοντας το γραφένιο με μεταλλικές νανοδομές, οι επιστήμονες πέτυχαν να αυξήσουν μέχρι 20 φορές την ανίχνευση του φωτός από το γραφένιο, πράγμα που ανοίγει το δρόμο για νέα μεγάλα άλματα στις ταχύτητες του διαδικτύου και άλλων μορφών επικοινωνιών.
Οι συσκευές γραφένιου, με περαιτέρω βελτιώσεις, θα μπορούσαν να καταστήσουν εφικτές συνδέσεις Ίντερνετ όχι μόνο μερικές δεκάδες, αλλά εκατοντάδες φορές πιο γρήγορες σε σχέση ακόμα και με τα πιο γρήγορα σημερινά οπτικά καλώδια, χάρη στις μοναδικές ιδιότητες των ηλεκτρονίων του γραφένιου (έχουν υψηλή κινητικότητα και ταχύτητα).
Το μειονέκτημα του γραφένιου
Το βασικό πρόβλημα ως τώρα, που εμπόδιζε την πρακτική αξιοποίηση του γραφένιου στις τηλεπικοινωνίες, ήταν η χαμηλή αποδοτικότητά του, καθώς το γραφένιο -το πιο λεπτό υλικό στον κόσμο- απορροφά πολύ λίγο φως (περίπου το 3% της συνολικής ποσότητας που πέφτει πάνω του), ενώ το υπόλοιπο διατρέχει το υλικό, χωρίς να παράγει ηλεκτρικό ρεύμα. Τοποθετώντας όμως δύο μεταλλικά σύρματα πάνω σε γραφένιο και ρίχνοντας φως πάνω σε αυτή τη δομή, οι ερευνητές έδειξαν ότι δημιουργείται επαρκής ηλεκτρική ενέργεια.
Οι δύο νομπελίστες και οι συνεργάτες τους -χάρη στις λεγόμενες «πλασμονικές νανοδομές»- κατάφεραν να βελτιώσουν δραστικά το οπτικό ηλεκτρικό πεδίο στο γραφένιο και να συγκεντρώσουν αποδοτικά το φως μέσα στο δισδιάστατο μονό στρώμα (μεμβράνη) άνθρακα πάχους μόλις ενός ατόμου, σε εξαγωνική διάταξη, που είναι το γραφένιο.
Τα επόμενα βήματα
Όπως δήλωσε ο Νοβοσέλοφ, η τεχνολογία παραγωγής γραφένιου ωριμάζει πλέον με ταχύ ρυθμό, πράγμα που διευρύνει τη γκάμα των πιθανών μελλοντικών εφαρμογών του. Ήδη πολλές κορυφαίες εταιρίες ηλεκτρονικών θεωρούν το γραφένιο το ιδανικό υλικό για την επόμενη γενιά συσκευών, στο πεδίο της φωτονικής και της οπτοηλεκτρονικής, χάρη στον ιδανικό συνδυασμό οπτικών και ηλεκτρονικών ιδιοτήτων που προσφέρει.
Εξάλλου, το γραφένιο, μεταξύ άλλων, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για νέου τύπου τρανζίστορ, χημικούς αισθητήρες, νανοηλεκτρομηχανικούς αισθητήρες κ.α. Το γραφένιο ανακαλύφθηκε το 2004 στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, γεγονός που χάρισε το 2010 το Νόμπελ Φυσικής στους Γκάϊμ και Νοβοσέλοφ.
Στην ανακάλυψη του γραφένιου υπήρξε και ελληνική συμβολή, καθώς ο καθηγητής Κώστας Γαλιώτης, διευθυντής του Ερευνητικού Ινστιτούτου Χημικής Μηχανικής και Χημικών Διεργασιών Υψηλής Θερμοκρασίας του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ/ΕΙΧΗΜΥΘ) και οι συνεργάτες του από το Ινστιτούτο (Δρ. Παρθένιος) και το Πανεπιστήμιο Πατρών (επίκουρος καθηγητής Κων/νος Παπαγγελής) συνεργάστηκαν στενά με τους βραβευθέντες και συνέβαλαν σημαντικά στην κοινή ερευνητική προσπάθεια.
Η ερευνητική δραστηριότητα στο ΙΤΕ/ ΕΙΧΗΜΥΘ συνεχίζεται και αφορά τη μελέτη των μηχανικών ιδιοτήτων του γραφενίου σε εφελκυσμό αλλά και θλίψη, καθώς επίσης και την παραγωγή νανοσυνθέτων υλικών με βάση το γραφένιο. Στα πλαίσιο αυτό μελετάται διεξοδικά και η φυσική του γραφενίου με βάση την τεχνική της φασματοσκοπίας Raman.
Αναρτήσεις
.jpg)
